Πνευματική ιδιοκτησία και δημιουργία.

Γιατί Ελευθεροτυπία έχει ακόμη σημασία

2011-12-23T18:46:00.001+01:00

Η αναμενόμενη είδηση για το κλείσιμο της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία” οφείλει να μας σοκάρει. Βέβαια, τόσα σοκ σε τόσο λίγο χρόνο δύσκολα τα αντέχει κανείς. Και μάλλον συνηθίζουμε. Ωστόσο παραμένει μια δυσμενέστατη εξέλιξη, που μπορεί – ελπίζω – να ανατραπεί μέσω των συντακτών και των αναγνωστών της.

Είναι δεδομένο ότι από τους πρώτους τομείς που χτύπησε η κρίση είναι τα ΜΜΕ. Είναι επίσης κατανοητή μια χαιρεκακία που μπορεί κανείς να αντιλαμβάνεται από όσους μισούν τους “αλήτες, ρουφιάνους, δημοσιογράφους” γενικώς, που μπορεί να προσλαμβάνει και καφρίλικες τοποθετήσεις, ότι τελικά βρίσκουν δουλειά στα ελληνικά ΜΜΕ οι άξιοι (βλ. πιτσιρίκο). Μια κουτοπόνηρη δηλαδή τοποθέτηση, που αγνοεί το γεγονός ότι σήμερα υπάρχει πόλεμος ενάντια στην κοινωνία στο σύνολό της (στο 99% που λεν και οι Αμερικάνοι στις πλατείες), όπου οι επιτιθέμενοι προβάλουν τον αυταρχισμό σε όλες τις πτυχές του σαν απάντηση σε κάθε ερώτηση.

Πέρα από τα οικονομικά μοντέλα (που σίγουρα παίζουν σημαντικό ρόλο), η κρίση των ΜΜΕ είναι και πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως κρίση της δημοσιογραφίας καθ'αυτής, ως ένα επάγγελμα που έχει την ευθύνη να κριτικάρει την εξουσία και να ενημερώνει τους πολίτες. Η διαπλοκή με την εξουσία ήταν και είναι ο βαθύτερος λόγος της παρακμής τους. Η απελευθέρωση της δημοσιογραφίας είναι ο όρος για την επιβίωσή της.

Ταυτόχρονα, έχει ανθίσει τα τελευταία χρόνια ένας χώρος ελεύθερου διαλόγου στο διαδίκτυο, με τα μπλογκς και – πιο πρόσφατα – τη δημοσιογραφία των πολιτών. Αυτός ο χώρος μπόρεσε να σπάσει το μονοπώλιο στην ενημέρωση, να κάνει φανερά όσα έκρυβαν στα επίσημα μίντια και να αναγκάσει πολλάκις τα τελευταία να αναμεταδώσουν ειδήσεις που κυκλοφόρησαν πρώτα στο διαδίκτυο.

Αυτή η “δημοκρατικοποίηση” της ελεύθερης έκφρασης επέτρεψε στις πρωτοπορίες του Αραβικού κόσμου να ζυμωθούν, να οργανωθούν και να οργανώσουν την ανατροπή καθεστώτων που φάνταζαν και ήταν παγιωμένα για δεκαετίες, όταν συνδέθηκαν με τους δρόμους, τις γειτονιές και τις πλατείες.

Ωστόσο, η δημοσιογραφία εξακολουθεί να έχει νόημα: η ανάγκη για μια καθολική, καθημερινή ενημέρωση πέρα από τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα του καθένα από μας είναι μια προϋπόθεση για την ύπαρξη ενός δημοσίου διαλόγου, της Πολιτικής και της έννοιας της κοινωνίας.

Αν κάτι όμως γίνεται ξεκάθαρο μέσα από την κρίση αυτή, είναι ότι οι δημοσιογράφοι οφείλουν να αποκαταστήσουν και να επανακαθορίσουν τη σχέση τους με το κοινό, να ξαναμπούν σε τροχιά κριτικής της εξουσίας, πόσο μάλλον όταν η σαπίλα της γίνεται ανυπόφορη. Να αναδείξουν την κοινωνία των από κάτω, να συνδέσουν τα γεγονότα με τη ζωή του λαού και των λαών. Τη στιγμή που τα Δυτικά ΜΜΕ βυθίζονται στην αναξιοπιστία, το Αλ-Ταζίρα μετέδιδε ζωντανά τις επαναστάσεις στην Αραβία.

Ο κόσμος που σήμερα δοκιμάζεται στην καθημερινότητά του πρέπει να καταλάβει τη δημόσια σφαίρα. Η σημερινή κατάληψή της από τους μεγαλο-εργολάβους, τους εφοπλιστές, τους τραπεζίτες και την παρέα τους πνίγει κάθε προσπάθεια για από κοινού συζήτηση/αναζήτηση. Σε αυτή την “λαϊκή ανακατάληψη” της δημόσιας σφαίρας, οι εργαζόμενοι της Ελευθεροτυπίας (που έχουν ήδη μοιραστεί την ανέχεια που βιώνει η κοινωνία όντας απλήρωτοι τους τελευταίους μήνες) έχουν να παίξουν ένα σημαντικό ρόλο.

Η Ελευθεροτυπία ξεκίνησε σαν εγχείρημα των συντακτών της. Σήμερα χρειάζεται να ξαναβρεί εκείνο τον αρχικό βηματισμό, ενάντια στην εργοδοσία και τα διαπλεκόμενα, δίπλα σε μια κοινωνία που διαλύεται, ενάντια στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού, παρέα με τον κόσμο που κατέβηκε στις πλατείες.

Άμεση δημοκρατία τώρα!

2011-08-04T11:14:00.000+02:00

Τελικά, όπου ακούς διαβούλευση, ετοιμάσου για νέα επίθεση. Έτσι έγινε και με τα Πανεπιστήμια, έτσι έγινε και με τα μπλογκ (για το τελευταίο εδώ).

Σήμερα λοιπόν, διαβάζουμε ότι «το Διαδίκτυο πρέπει να πάψει να φιλοξενεί κουκουλοφόρους», χωρίς όμως να αμφισβητείται η ελευθερία του λόγου και της γνώμης. Το είπε ο κ. Παπαϊωάνου, μιλώντας στην επιτροπή θεσμών και διαφάνειας της Βουλής. Αφού ρίξανε "άπλετο φως" στα σκάνδαλα, τα είδαμε όλοι και μετά τα κουκουλώσανε, τώρα ψάχνουν κουκουλοφόρους στο ... διαδίκτυο.

Στα Νέα επίσης, το επίσημο μπλογκ της Κυβέρνησης, διαβάζουμε ότι ο υπουργός δήλωσε:

«Βιώνουμε ότι το Διαδίκτυο στα χέρια ολίγων έχει καταντήσει εργαλείο μεταφοράς λάσπης και απειλών κατά της ζωής συμπολιτών μας. Αποκτήσαμε δυστυχώς και κουκουλοφόρους, σε μία στρεβλή διαδικασία ενημέρωσης. Το τελευταίο αυτό άθλιο φαινόμενο είναι μεταδοτικό. Μία ευρωπαϊκή χώρα συγκλονίζεται γιατί κάποιοι στον χώρο της ενημέρωσης εξετράπησαν, αφού πρώτα παραβίασαν μια σειρά από θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα»

Η δήλωση αυτή έγινε στο πλαίσιο σχολίου για ... την υπόθεση των υποκλοπών που πρόσφατα αποκαλύφθηκε στη Βρετανία. Μια υπόθεση που, ως γνωστόν έχει ως προταγωνιστές τους βαρώνους των αγγλοσαξονικών μίντια και όχι τους μπλόγκερ! Ο Μέρντοχ και οι λοιποί δε φορούσαν κουκούλες, ούτε ήταν άγνωστοι στη Σκότλαντ Γιαρντ. Ήταν για την ακρίβεια κολλητοί!

Αντιθέτως, δεν είδα προσωπικά κανένα υπουργό να συγκλονίζεται με την πρωτοφανή βία που άσκησαν τα όργανα της τάξης στις 15, 28 και 29 του περασμένου Ιούνη. Ίσως αυτή η βία δεν παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Όσα σκάνδαλα έχουν αποκαλυφθεί για εκβιασμούς κτλ, έχουν δείξει ότι οι δράστες δεν χρησιμοποιούν μπλογκ. Χρησιμοποιούν εκδοτικούς οίκους, παραδικαστικά κυκλώματα, εκκλησίες και τέτοια.

Για τη δε φοροδιαφυγή (πως κατάφεραν να συνδέσουν τη φοροδιαφυγή με τα μπλογκ, ένας Θεός ξέρει). Προσωπικά δεν ξέρω κανένα μπλογκ που να έχει έστω και την ... ευκαιρία να κατηγορηθεί για φοροδιαφυγή δεκάδων δις δραχμών, που μεταφράζονται με τα χρόνια οφειλές εκατομμύριων ευρώ χωρίς να τρέχει τίποτα. Η ανωνυμία είναι το πρόβλημα και εδω;

Η "λύση" που προτείνεται "τσουβαλιάζοντας" τα μπλογκ και όσους εκφράζονται στο διαδίκτυο είναι να μπορεί το κάθε υπουργείο να φακελώνει τους μπλόγκερ χωρίς καν γνωμοδότηση από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων.

Πρόκειται λοιπόν για άλλη μια οπισθοχώρηση της Δημοκρατίας, των δημοκρατικών δικαιωμάτων, της ελευθερίας έκφρασης και του δημόσιου διαλόγου, στα πλαίσια του γενικότερου "γύψου" ή της "θεραπείας" που έχει μπει η χώρα μας από το πρώτο μνημόνιο μέχρι τώρα. Η κοινωνία του "Πανόπτικον" που έλεγε ο Φουκώ πριν από δεκαετίες, της προληπτικής παρακολούθησης που στοχεύει στην αυτο-πειθάρχηση, του "είσαι ύποπτος μέχρι να αποδειχθείς κολλητός" μας έρχεται σαν φρέσκια ιδέα που προέκυψε από "διαβούλευση".

Σίγουρα χρειάζεται αντίσταση, τουλάχιστον από όσους εκτιμούν την ελευθερία έκφρασης.

Άμεση δημοκρατία τώρα - πιστεύω ότι αυτό το σύνθημα των πλατειών κολλάει στην περίσταση.

Περί πώλησης ΟΤΕ

2011-06-09T11:46:00.000+02:00

Πρόσφατα είχα διαβάσει μια έκθεση (έκθεση McKinsey) που γραφόταν με αφορμή τη σύνοδο των G8 και την κουβέντα τους σε σχέση με το διαδίκτυο. Η έκθεση είχε ως σκοπό την ανάδειξη των ευκαιριών για τις επιχειρήσεις στο διαδίκτυο. Με την ανάλυση διαφωνώ σε πάρα πολλά σημεία. Ωστόσο, μεταξύ των δεδομένων που παρουσίαζε η έκθεση, είχε και μια λίστα με τις 250 καλύτερες εταιρίες σε παγκόσμιο επίπεδο που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο. Από την Ελλάδα είχε μόνο μία: τον ΟΤΕ. Αυτή η καταχώρηση ήταν και η μοναδική αναφορά στην Ελλάδα σε ένα κείμενο 70 σελίδων.

Όσους αρέσκονται στην αποθέωση της "ιδιωτικής πρωτοβουλίας", του "επιχειρηματικού δαιμονίου των Ελλήνων" κτλ, ίσως ο γεγονός ότι καμία από τις ιδιωτικές επιχειρήσεις της Ελλάδας δε φιγούραρε σε αυτή τη λίστα θα πρέπει να τους προβληματίζει τουλάχιστον. Από την άλλη, όσοι έχουν πάρει χαμπάρι από την έννοια των κοινών, θα ξέρουν πόση αξία έχει συσωρευτεί εδώ και δεκαετίες ολόκληρες στην υποδομή του ΟΤΕ. Αυτή η υποδομή, καθώς και το γεγονός ότι ο ΟΤΕ φτάνει σε κάθε σπίτι στην Ελλάδα δεν είναι απλά ένα "σταθερό κεφάλαια", αλλά εμπεριέχει και μια απίστευτη δυναμική επέκτασης των υπηρεσιών, μέρος της οποίας έχει πραγματοποιηθεί μέσα από τη διάδοση του διαδικτύου.

Προφανώς πρόκειται για το καλύτερο φιλέτο που έχει να προσφέρει η Ελλάδα στους δανειστές της, και μαζί με αυτό τις δυνατότητες επέκτασης των υπηρεσιών, προκειμένου να πάρει την επόμενη δόση της.

Θεωρώ ότι όχι μόνο απλά θα πρέπει να υπερασπιστούμε τον ΟΤΕ σαν δημόσιο οργανισμό, αλλά θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι ακριβώς, αυτοί οι οργανισμοί (ΟΤΕ, ΔΕΗ, Λιμάνια...) θα πρέπει να θεωρούνται δημόσιοι και όχι κρατικοί. Τουτέστιν, το πως διοικούνται και πως εξελίσσονται, το πως βελτιώνουν τις υπηρεσίες και τις υποδομές τους και παρέχουν ευκαιρίες για καινοτομία εντός και εκτός του οργανισμού, θα πρέπει να είναι αντικείμενο δημόσιου διαλόγου και όχι κρατικών αποφάσεων. Πόσο μάλλον όταν αυτές οι αποφάσεις γίνονται εν κρυπτώ και αφορούν ένα στυγνό ξεπούλημα, στα πλαίσια των φιλικών δεσμών τύπου Siemens ή ΔΝΤ.

Η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόριση προϋπόθεση της Δημοκρατίας.

2010-12-12T18:56:00.000+01:00

Το άρθρο 19 της οικουμενικής διακύρηξης για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρει:

Καθένας έχει το δικαίωμα της ελευθερίας της γνώμης και της έκφρασης, που σημαίνει το δικαίωμα να μην υφίσταται δυσμενείς συνέπειες για τις γνώμες του, και το δικαίωμα να αναζητεί, να παίρνει και να διαδίδει πληροφορίες και ιδέες, με οποιοδήποτε μέσο έκφρασης, και από όλο τον κόσμο.

Από τη μεριά των κοινωνικών επιστημών, ο διάσημος κοινωνιολόγος Μανιουέλ Καστέλς, στην εισαγωγή στο πρόσφατο βιβλίο του - Communication Power - αναφέρει αναμνήσεις από τη νεότητά του, όταν, φοιτητής στην Ισπανία, αγωνιζόταν ενάντια στη δικτατορία. Ανατρέχει στις στιγμές που μοίραζαν κρυφά προκυρήξεις στις αίθουσες του κινηματογράφου επιστρέφοντας, και στην πρωταρχική του πεποίθηση, ότι η εξουσία βασίζεται στον έλεγχο της επικοινωνίας και της πληροφορίας:

What I sensed then, and believe now, is that power is based on the control of communication and information, be it the macro-power of the state and media corporations or the micro-power of organizations of all sorts. And so, my struggle for free communication, my primitive, purple-ink blog of the time, was indeed an act of defiance, and the fascists, from their perspective, were right to try to catch us and shut us off, so closing the channels connecting individual minds to the public mind.

Προϋπόθεση της δημοκρατίας, λοιπόν, είναι η ελεύθερη πρόσβαση και η ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας, η οποία είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με την ελευθερία έκφρασης.

Οι τελευταίες αποκαλύψεις του Wikileaks φαίνεται ότι ήταν η σταγόνα που ξεχύλισε το ποτήρι της συγκάληψης. Πολύ μεγάλο μέρος της συζήτησης έχει επικεντρωθεί σε αυτή τη συγκεκριμένη δυνατότητα του Διαδικτύου να "ξεσκεπάζει τα μυστικά", παρά στα ίδια τα μυστικά. Ωστόσο, έχω την εντύπωση ότι οι εν ψυχρώ δολοφονίες αμάχων στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, δεν είχαν προκαλέσει καλέσματα μίσους όπως τα τωρινά, με ποιο ακραίο αυτό της ακροδεξιάς Σαρα Παλιν για να κυνηγήσουν τον Τζούλιαν Ασσάντζε όπως τον Μπιν Λάντεν (γεννώντας χιλιάδες ειρωνικά Tweets που έλεγαν ότι ο Τζούλιαν έχει χαλαρά δέκα χρόνια ελευθερίας μπροστά του). Η κινητοποίηση σε παγκόσμιο επίπεδο του Αμερικανικού κρατικού μηχανισμού μαρτυρά αν μη τι άλλο μια σημαντική διαφορά στο πως γίνεται αντιληπτή η "ποιότητα" των πληροφοριών που διαρρέουν.

'Ενα στοιχείο που κάνει ίσως τη διαφορά, είναι το γεγονός ότι οι αποκαλύψεις αφορούν τόσο τις σχέσεις μεταξύ κρατών και επιχειρηματιών (περιλαμβανομένης και της μαφίας), όσο και τις σχέσεις των κρατών μεταξύ τους. Έχει να κάνει δηλ. με τα "άπλυτα" της ίδιας της λειτουργίας των κρατικών μηχανισμών, και απειλεί, εμμέσως, τη δυνατότητά τους να κάνουν "βρωμίες". Ή αλλιώς, τη δυνατότητα του κράτους να εκτελεί τα όσα εκτελεί.

Ένα ενδιαφέρον "μέρος" αυτής της αντιπαράθεσης, ήταν η στάση των επιχειρήσεων που ενεπλάκησαν στο δίκτυο διανομής των πληροφοριών. Όπως εξηγεί ένας Αμερικάνος αξιωματούχος σε ένα διαφωτιστικό ντοκυμαντέρ, σε τελική ανάλυση, πίσω από τα σάιτ υπάρχουν εταιρίες τηλεπικοινωνίων, υπηρεσιών hosting, ιδιοκτήτες ακινήτων που θα πρέπει να ενοικιαστούν κ.ό.κ. Σαν συνέπεια, είχαμε μια σειρά από επιχειρήσεις που είτε υπέκυψαν σε πιέσεις, είτε (αν τις πιστέψουμε) έδρασαν με δική τους πρωτοβουλία, στην κατεύθυνση της αφαίρεσης τησ δυνατότητας εκπομπής πληροφοριών από το Wikileaks.

Aπό τα πρώτα εμπόδια που τέθηκαν στη λειτουργία του site ήταν η αφαίρεση του domain name (wikileaks.org), από τον "καταγραφέα" (register) EveryDNS.net. Με αυτό τον τρόπο καταστρατηγήθηκε -στο παρεμπιπτόντως - μια από τις αρχές ουδετερότητας του Παγκοσμίου Ιστού. Τα ονόματα τομέα θεωρούνται ιδιοκτησία αυτών στους οποίους έχουν καταγραφεί (και μάλιστα μπορεί να αποτελούν στρατηγική επιλογή για τις επιχειρήσεις, όπως στην περίπτωση του Facebook.me). Το ένα "κρατούμενο" που είχαμε δηλ. στην περίπτωση αυτή, είναι ότι τα domain names όχι μόνο γίνονται, αλλά μπορούν και ξε-γίνονται, με μονομερή απόφαση του register. Μια σημαντική υποχώριση στην υπόθεση της ουδετερότητας του διαδικτύου.

Η συμμαχία αντι-Wikileaks επεκτάθηκε ακόμα περισσότερο τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Ο Γάλλος υπουργός βιομηχανίας έστειλε γράμμα σε σημαντικούς παράγοντες της οικονομίας της τεχνολογίας της Γαλλίας, ζητώντας συμβουλές για τη διασφάλιση ότι το σάιτ της οργάνωσης (ή ακριβέστερα μέρος του) δεν θα φιλοξενείται πλέον στη Γαλλία.Επιπλέον, μια σειρά από εταιρίες όπως η Mastercard, η Amazon και η Ebay διέκοψαν την παροχή υπηρεσιών προς την οργάνωση. Μεταξύ των επιχειρημάτων που χρησιμοποιήθηκαν είναι και αυτό του copyright, ότι δηλ. το Wikileaks δεν είχε την πνευματική ιδιοκτησία των εγγράφων που δημοσίευσε (Amazon). Προφανώς πρόκειται για ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο επιχείρημα: ποιος έχει την πνευματική ιδιοκτησία των δημόσιων εγγράφων αν όχι οι πολίτες οι ίδιοι; Βέβαια, θέμα copyright δεν τέθηκε από κανένα όταν η Google αξιοποίησε δεκάδες χιλιάδες μεταφράσεις του ΟΗΕ για να βελτιώσει τον αλγόριθμο μετάφρασής της. Όπως αναλύει ο αμερικάνος πανεπιστημιακός Clay Shirky, οι εταιρίες φτιάχνουν οι ίδιες τους όρους τους. Ωστόσο, το θέμα δεν είναι καινούργιο. Ο Shirky αναφέρει ότι στη δεκαετία του 70 είχε τεθεί το ζήτημα της ελεύθερης έκφρασης στα εμπορικά κέντρα, όπου τα Αμερικάνικα δικαστήρια αποφάνθηκαν ότι, παρ'ότι ιδιωτικοί χώροι, το δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης ισχύει.

Όλες αυτές οι κινήσεις κατάφεραν τελικά να πετύχουν το αντίθετο απ'αυτό που επιδίωκαν. Μετά από ένα ανοικτό κάλεσμα, το Wikileaks απέκτησε μια ολοένα και αυξανόμενη λίστα mirror, ιστοσελίδων τρίτων από τις οποίες κάποιος μπορεί να συμβουλευτεί το περιεχόμενο της αρχικής σελίδας. Μεταξύ αυτών, και μία από το site της γαλλικής εφημερίδας Libération, που επέλεξε να συμμετέχει στο κίνημα συμπαράστασης με στόχο να "εμποδίσει την ασφυξία" που προσπαθούν να επιβάλλουν στην οργάνωση.

Ακόμα περισσότερο, βγήκε στην επιφάνεια μια νέα μορφή διαμαρτυρίας, όπως αυτή εκφράζεται από τη δράση των Anonymous. Μέχρι τώρα είχαμε συνηθήσει σε "επιθέσεις χάκερ" σε διάφορα σάιτ με τα οποία διαφωνούσαν. Η διαφορά σε αυτή την περίπτωση, είναι ότι δεν είναι οι χάκερ που "επιτίθονται", αλλά ο καθένας. Κατεβάζοντας οικιοθελώς ένα "ρομπότ", οι χρήστες συμμετέχουν σε μια επίθεση σε ένα συγκεκριμένο σάιτ, αποφασισμένη μέσα από ανώνυμες συζητήσεις σε φόρουμ όπως το 4chan. Τέτοιοι ακτιβισμοί χρησιμοποιούν μια μάλλον "τετριμένη" τεχνολογία για την πρόκληση DDOS (denial of service), που έγκειται στη δημιουργία ενός "μποτιλιαρίσματος" στο εν λόγω σάιτ, το οποίο με τη σειρά του οδηγεί στην αδυναμία εξυπηρέτησης των επισκεπτών (τέτοια "μποτιλιαρίσματα" είναι "φυσικό φαινόμενο" λ.χ. στο σάιτ του υπουργείου Παιδείας όταν βγαίνουν τα αποτελέσματα των πανελληνίων). Οι χρήστες που συμμετέχουν σε ένα τέτοιο γεγονός αρκεί να κατεβάσουν τη συγκεκριμένη εφαρμογή, χωρίς να χρειάζεται να είναι οι ίδιοι "χάκερ". Με μια έννοια λοιπόν, πρόκειται για το αντίστοιχο της "καθιστικής διαμαρτυρίας", η οποία εμποδίζει προσωρινά τη λειτουργία ενός κτηρίου, χωρίς ωστόσο να απειλεί τις υποδομές του. Η πρωτοτυπία του Anonymous έγκειται τελικά στο ότι αποτελεί μια δράση από το διαδίκτυο, μέσω του διαδικτύου και προς το διαδίκτυο, από "κανονικούς" χρήστες. Τέτοιες δράσεις μπορεί να έχουν συμβολικές επιπτώσεις, ή και οικονομικές, όταν οικονομικές δραστηριότητες συντονίζονται μέσω του Διαδικτύου (όπως πχ. στην περίπτωση της Mastercard).

Να επιστρέψω ωστόσο στο σημείο εκκίνησης, το δικαίωμα στην πρόσβαση και τη διακίνηση της πληροφορίας. Η όλη κατάσταση, όχι μόνο αναδυκνείει το Wikileaks ως ένα σημαντικότατο παίχτη στη δημόσια σφαίρα, αποσταθεροποιώντας ό,τι βασίζεται στην απόκρυψη της πληροφορίας, αλλά επανα-νοηματοδοτεί την έννοια της διαφάνειας. Δεν θυμάμαι ποια εκπομπή ήταν που έδειχνε διάφορους υπουργούς να λένε σε όλους τους τόνους "όλα στο φως!". Έιχε πολύ πλάκα..! Ωστόσο, αυτή η εμπειρία δείχνει ένα άλλο τρόπο - πέρα δηλ. από τη σύσταση κοινοβουλευτικών επιτροπών και την εκλογή νέων κυβερνήσεων - πολύ πιο αποτελεσματικό, να βγαίνουν "όλα στο φως": είναι μέσα από τη δημοσίευση μυστικών εγγράφων, τα οποία συνήθως αποτελούν "έγγραφα εργασίας" (όπως τα war logs ή τα τηλεγραφήματα) που έχουν χρησιμοποιηθεί και χρησιμοποιούνται από αυτούς στους οποίους έχει εκχωρηθεί το δικαίωμα να διοικούν, σαν "εργαλεία δουλειάς", που μπορεί κανείς να έχει την πιο συγκεκριμένη πληροφόριση για το τι και γιατί αποφασίζεται και πραγματοποιείται στην πράξη.

Συνεπώς, ένα μάθημα που θα έπρεπε να πάρουμε, είναι ίσως να ζητάμε να "δούμε το λογαριασμό" πριν τον πληρώσουμε, ή - στη χειρότερη - μετά. Μια πρώτη "εφαρμογή" (για αρχή) θα μπορούσε να είναι η υπόθεση της τρέχουσας οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα, και η πρόταση του Τουσέν να ανοίξουν τα βιβλία του δημόσιου χρέους.

Κάλεσμα του Υπ. Παιδείας για συμμετοχή στη Wikipedia

2010-11-04T16:57:00.000+01:00

Μόλις ενημερώθηκα από τον ΕΛΛΑΚ για τη δημόσια διαβούλευση που άνοιξε το Υπουργείο Παιδείας σε σχέση με τον εμπλουτισμό της Βικιπαίδειας.

Όπως διαβάζουμε,

Ο απώτερος στόχος είναι η Ελληνική Wikipedia να φτάσει σε ένα ποσοτικό και ποιοτικό επίπεδο που να επιτρέπει τη χρήση της, ως εργαλείο αναφοράς, από την σχολική και ακαδημαϊκή κοινότητα. Σήμερα η Ελληνική Wikipedia έχει περίπου 56.000 λήμματα, 650 ενεργούς χρήστες και 18 διαχειριστές. Ως στόχος της παρούσας πρόσκλησης προσδιορίζονται τα 120.000 λήμματα, καθώς και η συνδρομή στην περαιτέρω ανάπτυξη της Ελληνικής κοινότητας Wikipedia ώστε να εξασφαλιστεί η βιώσιμη και σε βάθος χρόνου ανάπτυξη της εγκυκλοπαίδειας.

Παράλληλα, φαίνεται ότι η αρχική (επί 2008) άποψη της νύν Υπ. Παιδείας σε σχέση με την ενισχυτική διδασκαλία, ότι δηλαδή πρεπει:

Να υποστηριχτεί η ενισχυτική διδασκαλία σε όλα τα σχολεία, να αντιμετωπίσουμε το τεράστιο πρόβλημα των φροντιστηρίων. Από το Γενάρη να πούμε, ότι είναι προτεραιότητα η ενισχυτική διδασκαλία με υψηλού επιπέδου καθηγητές, με αξιολόγησή τους για το έργο που παράγουν, με σοβαρή και αξιοπρεπή αμοιβή για ενισχυτική διδασκαλία.

έχει μετατοπιστεί στην απόφαση - απ'ότι λέγεται - ότι

Δεν θα λειτουργήσει τους θεσμούς αντισταθμιστικής εκπαίδευσης δηλ. την Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη και την Ενισχυτική Διδασκαλία.

Στην Καθημερινή ένα υψηλόβαθμο στέλεχος του Υπουργείου δήλωνε για το πρότζεκτ ενός «ψηφιακού φροντιστηρίου»:

«Στοιχίζει 100 φορές λιγότερο από τα κρατικά φροντιστήρια (ενισχυτική διδασκαλία). Ενα παιδί σε κάποιο νησί θα μπορεί να παρακολουθήσει ξανά τη διδασκαλία ενός κεφαλαίου και να κάνει όσες ερωτήσεις θέλει μέσω του μηχανισμού help - desk», ανέφερε, μιλώντας στην «Κ», υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Παιδείας.

Κατά συνέπεια το ερώτημα της Βικιπαιδείας αλλάζει φυσιογνωμία. Από ένα πρότζεκτ επί της ουσίας αλληλεγγύης και ελεύθερης ανταλλαγής γνώσης παίρνει ένα χαρακτήρα υποκατάστασης του εκπαιδευτικού συστήματος.

Είναι εφικτό; Δεν έχω συμμετάσχει ενεργά στην κοινότητα της Βικιπαίδειας για να έχω μια εικόνα από πρώτο χέρι (πέρα από περιστασιακές τροποποιήσεις). Νομίζω όμως ότι κάτι πάει στραβά.

Όλοι όσοι έχουμε σπουδάσει κάπου θυμόμαστε ένα καθηγητή (τουλάχιστον) που έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευσή μας. Είναι αλήθεια ότι το εκπαιδευτικό σύστημα πλέον δεν (μπορεί να ισχυρίζεται ότι) έχει το μονοπώλιο στη δημιουργία και τη διάδοση της γνώσης. Αλλά να μην τρελαθούμε κιόλας.

Κάπου διάβαζα για τις συνέπειες που είχε η πίεση προς τη Wikipedia για "ποιότητα". Η μανία κάποιων να έχουν "εγγυημένα αποτελέσματα" από ένα εθελοντικό εγχείρημα οδήγησε στην εισαγωγή περισσοτέρων εμποδίων ("ασφαλιστικών δικλείδων") σε κάποιες κοινότητες. Αυτό είχε σαν συνέπεια τη μείωση των συμμετοχών. Ένα μεγάλο μέρος των συνεισφορών γίνονται από κόσμο σαν κι εμένα, που θα διορθώσει μια λεπτομέρεια σε ένα άρθρο που τυχαίνει να τη γνωρίζει (βλ. Τhe wealth of networks).

Αν οι νέεοι/ες και οι εργαζόμενοι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο να ασχολουθούν με αυτά που τους αρέσουν, πιστεύω τα κοινά εγχειρήματα (Βικιπαίδεια, ελεύθερο λογισμικό, ... ) θα πήγαιναν κι αυτά πολύ καλύτερα.

What if your Gmail account runs out of storage space?

2010-10-22T14:23:00.000+02:00

This morning, as every morning, I checked my e-mails while waking up. An original message was featured on top of my gmail page saying:

You are almost out of space for your Gmail account.
You can view our tips on reducing your email storage or purchase additional storage.

Actually, it has been a long time that I was worrying that this could happen. But, I remembered that some years ago, Google had increased the storage space available for free accounts, before the expiration of my TTL.

Six years ago, when a friend first provided me an invitation to obtain a Gmail account, I remember being surprised by the available storage space. "With 1Gb, I sure won't need to delete any messages", I was thinking to myself, agreeing with Gmail's advertisment. At that time, Yahoo provided much less space.

Years have passed, though. Yahoo now provides unlimited storage and Gmail became a platform where tenths of additional services are featured.

My first reaction was to click on the link "view our tips on reducing your e-mail storage". The page dispayed was the following:

I really was confused. On the one hand, there were no details on how I could "reduce my e-mail storage". As I understood it, this would mean a way to delete some messages and create some space, a thing that - as I had heard - would not actually liberate space for some reason.

On the other hand, while in my Gmail page I was initially informed that:

You are currently using 7147 MB (95%) of your 7511 MB.

in that page I was informed that I still have some way to go until 8.43 GB.

Clicking on the next link, the purchase one, I got the following page:

Yet, as I am able to understand, it is not about "purchase" in the sense of buying, is about "purchase" in the sense of renting.

Otherwhise, I could just use an other e-mail account. Yet, I would have to inform every body that I've been e-mailing with since 6 years for my new e-mail address (given that many probably won't give a damn about me changing e-mail), plus the many lists I've been added to.

Many questions, from which the final is: to pay or not to pay?

Thinking of it as a life-time rent, it becomes stressing! Thinking of it as buying Google a beer once a year for the service, it probably worths it.

Στην 49η θέση σε ταχύτητα "κατεβάσματος" η Ελλάδα.

2010-09-26T18:56:00.000+02:00

Μπορεί η Ελλάδα να είναι η 22η οικονομία του κόσμου, να μιλάμε συχνά για καινοτομία, εποχή της πληροφορίας κτλ, να κερδίσαμε προ καιρού το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου, να οργανώσαμε Ολυμπιακούς, αλλά σε ότι αφορά την ταχύτητα του Διαδικτύου, είμαστε μάλλον πίσω.

Σύμφωνα με το Netindex η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 49η θέση παγκόσμια στην ταχύτητα "κατεβάσματος" από το σπίτι (με 7.02 Mbps). Προηγούνται 48 χώρες (όπως είναι εύκολο να συμπεράνει κανείς άλλωστε), μεταξύ των οποίων η Μολδαβία (4η θέση), η Ρουμανία (9η), η Βουλγαρία (12η), η Ουγκαρία και η Ουκρανία (18η και 19η αντίστοιχα) κ.ά. (Αναλυτικά η λίστα στο παραπάνω λινκ).

Όσον αφορά την ταχύτητα "ανεβάσματος", το ίδιο site κατατάσει την Ελλάδα στην 96η θέση (με μέση ταχύτητα 0.68 Mbps).

Τυχαίο; Δεν νομίζω...

Για την ομιλία του ΓΑΠ

2010-09-18T15:46:00.000+02:00

Είμαι έκπληκτος από την έκπληξη που δημιούργησε η ομιλία του ΓΑΠ στη Θεσσαλονίκη, σε σχέση με τον κόσμο που ασχολείται με την τεχνολογία. Είναι προφανές από πριν τις εκλογές ότι προσπαθεί να το παίξει ο "Ομπάμα της Ελλάδας".

Αλλά επειδή αναφέρεται σε συγκεκριμένα παραδείγματα που αποτελούν το κέντρο του διδακτορικού μου (Opencoffee, on-line πλατφόρμες, εφαρμογές iPhone) νιώθω κάπου μια υποχρέωση να μοιραστώ τις σκέψεις μου.

Η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλλό ήταν ο Ομπάμα. Χαρακτηριστικά, μιλώντας με ένα διευθυντή μιας πολύ γνωστής πλατφόρμας ελεύθερου λογισμικού στο Παρίσι (σε ένα από αυτά τα co-working spaces τύπου Opencoffee) λίγο πριν τις αμερικάνικες προεδρικές εκλογές, μου εκμυστηρεύτηκε ότι άμα δεν έβγαινε ο Ομπάμα θα το σκεφτόταν πολύ σοβαρά να αλλάξει χώρα! Επιπλέον, ο Ομπάμα στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο από το λόμπυ των εταιρειών της Silicon Valley τύπου Google σε σύγκρουση με το λόμπυ των εταιρειών του πολέμου.

Παρά το ότι υπάρχουν πολιτικά ζητήματα ανοικτά και σε αυτού του είδους τις εταιρείες (πχ. ιδιωτικότητα), η Silicon Valley πολιτικά και πολιτισμικά είναι μια "άλλη Αμερική", στα μάτια πρώτ'απ'όλα των ίδιων των Αμερικάνων. Κάποια ιστορικά γεγονότα είναι γνωστά (όπως πχ το αντιπολεμικό κίνημα και το Γουντσοκ στην περιοχή). Σε μια πρόσφατη επίσκεψή μου (για ερευνητικούς λόγους) μπόρεσα να δω και κάποια άλλα. Πχ. το ΦΠΑ ότι στην περιοχή είναι 6% και ότι στα μαγαζιά οι πωλητές μιλάνε συνήθως και ισπανικά, λόγω της ισπανόφωνης κοινότητας που κατάγεται από το Μεξικό. Θέλω να πώ δηλ. ότι η ανοικτή κουλτούρα που βλέπουμε και να μεταφράζεται στις τεχνολογίες μέσω του ανοικτού λογισμικού και της ανοικτής αρχιτεκτονικής δεν έπεσε από τον ουρανό. Επιπλέον, ο Ομπάμα εξέφρασε όχι μόνο τη "δίψα για καινοτομία" σκέτη, ξερή. Την ένταξε σε ένα γενικότερο πολιτικό λόγο για "Αλλαγή", και ένα πρόγραμμα όπου η προμετωπίδα του είναι η κοινωνική ασφάλιση για όλους.

Κάμερα πάλι πίσω στην Ελλάδα. Μπορώ να φανταστώ την ικανοποίηση όσων συμμετέχουν στα πετυχημένα παραδείγματα του ΓΑΠ, αφού είναι μια αναγνώριση για την εργασία τους. Ωστόσο, δεν μπορώ να μη σκεφτώ ένα σωρό άλλα πράγματα. Πχ, η πρώτη κίνηση της κυβέρνησης, πριν κάν ανακοινώσει το πρόγραμμά της, ήταν να την πέσει στα Εξάρχεια. Τον κατεξοχήν ανοικτό χώρο της Αθήνας, με δεκάδες εκδοτικούς οίκους δραστηριους στην περιοχή κτλ κτλ. Και μάλιστα στο καφέ Φλοράλ, που έχει χαρακτηριστικά "Opencoffee" (wifi, βιβλία, κόσμο που διαβάζει...). Μετά η σκέψη μου πάει στην πλατεία του Άγ(ρ)ιου Παντελεήμοντα και τα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες, με την κάλυψη και ενίοτε τη συμμετοχή της αστυνομίας. Και βέβαια, τη Siemens.

Αλλά το χειρότερο ίσως είναι ότι η αναφορά σε αυτό το "ανοικτό μοντέλο" γίνεται για να το αντιπαραβάλλει (ο ΓΑΠ) με μια "παλιά κοινωνία". Αν δούμε όμως ποια είναι αυτή η παλιά κοινωνία στην οποία επιτείθεται, είναι οι γιαγιάδες που βλέπουν μείωση της σύνταξής τους, οι καθηγητές... ενώ ακόμα ψάχνουμε να δούμε που πήγαν τα λεφτά της Siemens και των γιατρών του Κολωνακίου. (για τράπεζες και εφοπλιστές να μη μιλήσω καλύτερα).

Θα μου πείτε. ΟΚ. Καλό όμως δεν είναι που τους ανέφερε; Δεν ξέρω. Η οικιότητα είναι μια από της βασικές προϋποθέσεις για να λειτουργήσουν τέτοιοι χώροι. Σίγουρα προκύπτουν "σταρ", αλλά αυτοί προκύπτουν μέσα από την αναγνώριση της δουλειάς τους από τους ομοίους (peer) τους και όχι από το κράτος. Το κράτος θα περίμενε κανένας να ανακοινώσει τίποτα έργα τύπου δίκτυα, να δώσει τίποτα υποτροφίες σε φοιτητές/διδακτορικούς και τέτοια. Αλλά δεν ακούσαμε κατι σχετικό στη ΔΕΘ.

Τι απογράφεται ακριβώς; Απλές συνταγές για να σκοτώσετε την πολιτική.

2010-07-13T18:34:00.000+02:00

Μέσα σε δέκα μέρες, στα τέλη Ιουλίου, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και λειτουργοί καλούνται να αυτο-απογραφούν στην ειδική ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών. Η αποστολή συνοδεύεται από τα θριαμβευτικά σχόλια των μίντια, αφού θα γίνει κατορθωτό κάτι που δεν έχει γίνει από τη μεταπολίτευση, να “μάθουμε πόσους δημοσίους υπαλλήλους έχουμε”. Το “κίνητρο” για την απογραφή είναι απλό: όσοι δεν απογραφούν , δε θα πληρωθούν (πρωτότυπη ποινή για μη συμμόρφωση).

Έτσι λοιπόν, μετά από απαιτήσεις της τρόικας που κυβερνάει μετά τις τελευταίες εκλογές, “νοικοκυρεύεται” για άλλη μια φορά η χώρα. Το επιχείρημα του “νοικοκυρέματος” είναι άλλωστε από τα αγαπημένα συνθήματα του νεοφιλελευθερισμού, τουλάχιστον από την εποχή του Σημίτη μέχρι σήμερα. Όπως έχει δείξει η ιστορία όμως, δεν πρόκειται για μια διαδικασία τακτοποίησης των “κακώς κειμένων” όπως θα ήθελαν να φαντασιώνονται οι “νοικοκυραίοι”. Πρόκειται για μια πολιτική διαδικασία καθαυτή, αναδιάρθρωσης του κράτους, με έντονα ιδεολογικά και πολιτικά στοιχεία. Και μάλιστα με τη βία.

Ας πάρουμε τα πάρουμε όμως με τη σειρά. Το πρώτο στοιχείο είναι ασφαλώς το στοιχείο της βίας: βίας, με την έννοια της βιασύνης και βίας με την έννοια της επιβολής. Ωστόσο, οι δυο αυτές έννοιες δεν απέχουν και τόσο, καθώς, όπως τόνιζε και ο Γάλλος φιλόσοφος Ντανιέλ Μπενσαϊντ (που μας άφησε πρόσφατα) η πολιτική και η δημοκρατία απαιτούν το χρόνο (και τον τόπο) τους. Το πρώτο ερώτημα λοιπόν που τίθεται είναι ποιος το αποφάσισε, με ποια διαδικασία, πού είναι ο διάλογος και πού η πολιτική. Πρόκειται για άλλη μία “επιχείρηση αστραπή”. Η αλήθεια είναι ότι τείνουμε να συνηθίσουμε στη λογική του “αποφασίζουμε, διατάζουμε, υλοποιούμε” και μετά “κλαιγόμαστε γιατί δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς” (μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς).

Έπειτα, υπάρχουν δυο επιπλέον ερωτήματα: α) ποια στοιχεία χρειάζονται για την απογραφή, β) ποιος είναι αυτός που θα κάνει την απογραφή. Το πρώτο παραπέμπει ευθέως στο ερώτημα του “τι είναι ο δημόσιος υπάλληλος”. Έχει να κάνει δηλαδή με μια πολιτική συζήτηση για το νόημα του κράτους και των λειτουργών του, και όχι απλά με κάποια πεδία μιας φόρμας που πρέπει να συμπληρωθούν για “τυπικούς λόγους”. Ωστόσο, φαίνεται ότι η απάντηση έχει ήδη δοθεί: δεν είναι άλλη από αυτή που επιτάσσει η GATS [1], που θέλει τις υπηρεσίες να μετριούνται σαν εμπόρευμα (και να ιδιωτικοποιούνται, βεβαίως, βεβαίως). Συνεπώς, η απουσία του “κουτιού” για τη διάκριση μεταξύ δημοσίου υπαλλήλου και δημοσίου λειτουργού, έχει να κάνει με την αναδιάρθρωση που έχει ξεκινήσει ουσιαστικά από το 1985 και που η τρόικα επιχειρεί να αποτελειώσει, η οποία δεν καταλαβαίνει από Παιδεία, Υγεία και λειτουργήματα.

- Α! Τους δικαστές. Να μην ξεχάσουμε τους δικαστές!
- Ασφαλώς! Αυτοί ασκούν εξουσία!
- Ναι..
- Μήτσο, βάλε ένα κουτάκι για τους δικαστές!
-ΟΚ. Έγινε.

Συνεχίζοντας στο ερώτημα “τι τύπου δεδομένα ζητούνται” φτάνουμε και στο “ποιος τα μαζεύει”. Οι ενστάσεις της Αρχής Προστασίας των προσωπικών δεδομένων είναι εύλογες: για ποιο λόγο να δίνεις το mail και το κινητό σου τηλέφωνο στο κράτος; Ήδη θα ήταν αυθαίρετο αν το έδινες στον προϊστάμενό σου, πολλώ δε μάλλον σε μια “ανώτερη αρχή”. Η δικαιολογία των “τεχνικών μέσων” είναι τουλάχιστον αφελής. Επί της ουσίας αυτό που παίζει είναι ότι εγκαθίσταται μια προσωπική σχέση του κάθε υπαλλήλου με την κυβέρνηση την ίδια, η οποία μάλιστα θα αναλαμβάνει να πληρώσει την αμοιβή του, πέρα από την υπηρεσία του, το λειτούργημά του, το χώρο εργασίας του... Αυτός ο πρωτόγνωρος , για την ιστορία του Ελληνικού κράτους, συγκεντρωτισμός δικαιολογείται με το επιχείρημα της διαφάνειας: με το να είναι η ίδια η κυβέρνηση αυτή που ελέγχει τις πληρωμές, αποφεύγονται οι πελατειακές σχέσεις... Μάλιστα. (κάτι άσχετο, μήπως άκουσε κανένας αν βρέθηκαν τα λεφτά της Siemens πουθενά;).
Επί της ουσίας, αυτό που προετοιμάζει η απογραφή είναι η τελική επίθεση στο δημόσιο τομέα: όπως η απογραφή των οικονομικών ήταν η προετοιμασία της πολιτικής του σοκ (την οποία το ΠΑΣΟΚ, να το παραδεχτούμε, προχωράει αποτελεσματικότερα από την ΝΔ), ένα δεύτερο σοκ μας προετοιμάζεται. Πόσο πάτε στοίχημα ότι στο τέλος θα πούνε:

- Ωχ! Δεν το ξέραμε ότι έχουμε τόσους δημόσιους υπαλλήλους! Πρέπει να εφαρμόσουμε άμεσα την πολιτική που τόσα χρόνια προσπαθούμε, αλλά τώρα θα έχουμε και κάποια στατιστικά (επεξεργασμένα πιθανότατα με MySQL και που θα καταλήγουν σε ένα πίνακα XL και ένα διάγραμμα που θα αποδεικνύουν με ακριβή ανακρίβεια την άγνοια στην οποία ήμασταν βυθισμένοι, ανακοινωμένα σε .pdf!)

Και όλα αυτά, με μια τεχνοκρατική σως, του “απλώς καταγράφουμε”. Τελικά, κανένας δεν συζητάει, κανένας δεν αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη. Χρησιμοποιώντας υψηλές τεχνολογίες, διαβάζουμε τους αριθμούς, οι οποίοι σαν το Μαντείο των Δελφών, σαν τα κόκκαλα της νυχτερίδας, σαν το χταπόδι του γερμανικού ενυδρείου (ή μήπως χειρότερα¨;) θα μας πούνε τι πολιτική να ακολουθήσουμε. Ή, ακόμα περισσότερο, θα επιβεβαιώσουν θριαμβευτικά (στα νούμερα) τις την ανάγκη εφαρμογής των επιταγών μιας πολιτικής που αποτυγχάνει παταγωδώς παντού στον κόσμο.

Κάντε κλικ λοιπόν και ετοιμαστείτε για ένα δεύτερο γύρο σοκ με απ'όλα, σαν αυτό που ζήσαμε αμέσως μετά τις εκλογές, με μιντιάρχες να ουρλιάζουν στα δελτία των οχτώ και τηλεθεατές να πέφτουν από τα σύννεφα, καθώς ο ΓΑΠ κρατάει ζεστό το νεοφιλελεύθερο οδοστρωτήρα.

[1] GATS: Γενική Συμφωνία για το Εμπόριο στις Υπηρεσίες (General Agreement on Trade in Services) του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου που άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή το 1995 και προβλέπει την απελευθέρωση της αγοράς των υπηρεσιών. Η διαδικασία Μπολόνια στα Πανεπιστήμια θεωρείται το παρακλάδι αυτής της συμφωνίας, όσον αφορά στην ανώτατη εκπαίδευση στην ΕΕ.

2010-05-23T14:03:00.000+02:00

Θυμάστε τις προεκλογικές δηλώσεις του ΓΑΠ περί διαδικτύου, δημοκρατίας κτλ; Πώς θα σας φαινόταν να τις ξεχάσετε; Διαβάστε αυτό το άρθρο των Νέων όπου - ούτε λίγο, ούτε πολύ - η λειτουργία των μπλογκ ανάγεται σε ... κοινωνικό πρόβλημα! Κοψτε τσιτάτο:

Οπως προέκυψε από σχετική έρευνα των διωκτικών αρχών, στην Ελλάδα έχουν δημιουργηθεί 132.000 μπλογκ από τα οποία τα 3.500 έχουν καθημερινή ανανέωση

.

Τα παπαγαλάκια αρχίσανε, όπως σημείωσε και ο Αστέρης.

Βέβαια, τα παπαγαλάκια είναι παπαγαλάκια. Ενώ ο ΓΑΠ είχε συγκεκριμένο κοινωνικό πρόγραμμα το οποίο και εφαρμόζει... Όλα τσάμπα;

O RMS στην Αθήνα

2010-05-23T13:36:00.000+02:00

Στην Αθήνα θα είναι στις 28 Μάη ο Richard Stallman. Η ομιλία του θα πραγματοποιηθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών και οργανώνεται από το Δικτύο για την Ψηφιακή Απελευθέρωση και την οργανωτική επιτροπή του Διεθνούς Αντιεξουσιαστικού Φεστιβάλ της Εφημερίδας Βαβυλωνία. Η πρόσκληση ακολουθεί παρακάτω.

Επί της ευκαιρίας, να προτείνω κάποια αναγνώσματα, σε περίπτωση που δεν τα έχετε διαβάσει:

- Free Software - Free Society Εξαιρετική συλλογή από άρθρα του Stallman για... όλους και για όλα. Τεχνολογία, ελεύθερο λογισμικό, αλληλεγγύη.
- Hackers: The Heroes of the computer revolution. Πριν το ελεύθερο λογισμικό, ήταν οι Χάκερ. Παιδιά τόσο του αντιπολεμικού κινήματος στις ΗΠΑ, όσο και των καλύτερων πανεπιστημίων... Θα βρείτε για την ηθική και την ιστορία των χάκερς.
- Fire in the Valley. Όταν οι πρώτοι κομπιουτεράδες έκαναν πάρτυ γυμνοί. (εντάξει, δεν γράφει μόνο για τα πάρτυ, αλλά λέμε τώρα).

Ωστόσο, αυτά που σας προτείνω είναι λίγο... παλιατζούρες. Είναι ενδιαφέροντα για όσους θέλουν να μάθουν το background αλλά θεωρώ ότι - δεδομένης της κρίσης - δεν μας απαλλάσουν από το .. καθήκον να είμαστε ευρηματικοί και να περάσουμε στην αλλαγή του τρόπου παραγωγής.

Καλή συζήτηση λοιπόν.

===

Στην Αθήνα θα βρεθεί μετά από πρόσκληση του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση και της οργανωτικής επιτροπής του Διεθνούς Αντιεξουσιαστικού Φεστιβάλ της Εφημερίδας Βαβυλωνία (BFEST 2010) ο Richard M. Stallman, ο γνωστότερος υπέρμαχος του κινήματος του ελεύθερου λογισμικού, για να δώσει ομιλία με θέμα “Η Πνευματική Ιδιοκτησία κατά της Κοινότητας”. Η ομιλία θα δοθεί στις 28 Μαΐου 2010 (ώρα 18:00 – 21:00) στον φιλόξενο χώρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών στα πλαίσια των εκδηλώσεων του BFEST.

Ο Richard M. Stallman (RMS) είναι αμερικανός προγραμματιστής και ακτιβιστής, διάσημος για τη δράση του σχετικά τις ψηφιακές ελευθερίες. Ήταν αυτός που τον Σεπτέμβρη του 1983 ξεκίνησε το εγχείρημα του λειτουργικού συστήματος GNU, επινοώντας την έννοια του copyleft, και που τον Οκτώβρη του 1985 ίδρυσε το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού (Free Software Foundation), δίνοντας το έναυσμα για τη γέννηση του παγκόσμιου κινήματος του ελεύθερου λογισμικού. Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘90 ως σήμερα ο RMS συνεχίζει ακούραστα τη δημόσια δράση του για την υποστήριξη του κινήματος και για την υπεράσπιση των ψηφιακών ελευθεριών.

Το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού αριθμεί σήμερα δεκάδες εκατομμύρια προγραμματιστές και χρήστες σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι συνδράμουν συλλογικά στην ανάπτυξή του. Τα ελεύθερα προγράμματα γνωρίζουν πλέον ευρεία χρήση σε κάθε τομέα της ανθρώπινης δραστηριότητας, τείνοντας να εκτοπίζουν λόγω της ανώτερης φιλοσοφίας και ποιότητάς τους τα αντίστοιχα “κλειστά” και ιδιωτικής ιδιοκτησίας προγράμματα. Η πιο σημαντική όμως συμβολή του κινήματος αυτού είναι η επιτυχημένη εφαρμογή στην πράξη ενός εναλλακτικού μοντέλου παραγωγής γνώσης, βασισμένου στις αξίες της ελεύθερης συνεργασίας και της αλληλεγγύης, το οποίο υπηρετεί με πιο αποτελεσματικό τρόπο το κοινωνικό συμφέρον από τα αντίστοιχα μοντέλα, που σήμερα κυριαρχούν.

Στη σύγχρονη εποχή που το φαινόμενο της κοινωνίας της πληροφορίας αλλάζει τα δεδομένα και τους τρόπους που πληροφορούμαστε, σκεπτόμαστε, επικοινωνούμε και δημιουργούμε, η ηθική και πολιτική φιλοσοφία του RMS είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Σας καλούμε όλους καλούμε όλους στην ομιλία του Richard M. Stallman :

Θέμα: “Η Πνευματική Ιδιοκτησία κατά της Κοινότητας”, Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010 ώρα 18:00 – 21:00 BFEST, Διεθνές Αντιεξουσιαστικό Φεστιβάλ της Εφημερίδας Βαβυλωνία

Την ίδια μέρα στις 17.00 θα προηγηθεί workshop του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση με θέμα: “Ιδιωτικά Δικαιώματα ή Ελεύθερη Πρόσβαση στη Γνώση;“

http://dln.gr/

Χάρτα για την καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την γνώση

2009-11-14T20:25:00.000+01:00

Όταν ξεκίνησα τούτο το μπλογκ, το αισθανόμουν ότι όλα αυτά σχετίζονται: καινοτομία, δημιουργικότητα, γνώση. Σήμερα είναι ούτε λίγο - ούτε πολύ κοινός τόπος, τουλάχιστον για κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες δημιουργούς.

Πριν από περίπου δέκα μέρες, στην όμορφη Βαρκελώνη, πραγματοποιήθηκε το Φόρουμ για τον Ελεύθερο Πολιτισμό (Free Culture Forum). Το παρόν έδωσαν δεκάδες οργανώσεις και άτομα, μεταξύ των οποίων καλλιτέχνες, χάκερ, φοιτητές, ερευνητές, νομικοί, οικονομολόγοι... Και όχι απλά συναντήθηκαν, αλλά κατέληξαν και σε μια Χάρτα για την Καινοτομία, τη δημιουργικότητα και την γνώση [pdf - en], η οποία ξεκινάει ως εξής:

We, a broad coalition from over 20 countries, of hundreds of thousands of citizens, users, consumers, organizations, artists, hackers, members of the free culture movement, economists, lawyers, teachers, students, researchers, scientists, activists, workers, unemployed, entrepreneurs, creators…

We invite all citizens to make this Charter theirs, share it and put it into practice.

We invite all governments, multinationals and institutions urgently to listen to it, understand it and enforce it.

και συνεχίζει:

We are in themidst of a revolution in the way that knowledge and culture are created, accessed and transformed. Citizens, artists and consumers are no longer powerless and isolated in the face of the content-providing industries: now individuals across many different spheres collaborate, participate and decide.

Πραγματικά αξίζει να τη διαβάσετε! Έχει κανένας χρόνο να τη μεταφράσει; ;)

Ουδετερότητα (δια)δικτύου

2009-10-05T18:07:00.000+02:00

Η ουδετερότητα του Διαδικτύου κινδυνεύει. Ναι. Δυστυχώς δεν είναι ψέμματα.

Η ουδετερότητα είναι η αρχή που επέτρεψε την ίδια τη δημιουργία του Διαδικτύου: στις δεκαετίες 1960 και 1970, απέναντι σε λογικές ενός τύπου ελεγχόμενου δικτύου στα πρότυπα του δικτύου τηλεφωνίας(είτε από εταιρείες τηλεπικοινωνιών, είτε από εταιρίες σαν την ΙΒΜ ή άλλες), το Διαδίκτυο μπόρεσε να υπάρξει και να εξαπλωθεί λόγω της ανοικτής και αποκεντρωμένης μορφής του, που εξασφαλίζεται από το πρωτόκολλο TCP/IP. Το τελευταίο εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να αποτελεί την μοναδική "συμφωνία" όλων όσων είναι συνδεδεμένοι σε αυτό.

To TCP/IP είναι ένα πρωτόκολλο που δεν νοιάζεται λοιπόν για το ποιον υπολογιστή χρησιμοποιούμε, ποιες σελίδες θέλουμε να επισκεφτούμε ή τι αρχεία θέλουμε να ανταλλάξουμε. Αρκεί ο κόμβος στον οποίο είμαστε συνδεδεμένοι να σέβεται την "κοινή γλώσσα" του διαδικτύου, όσον αφορά αυτή την ανταλλαγή δεδομένων και εντολών. Ευτυχώς η δυστυχώς, το TCP/IP δεν προβλέπει τα πάντα Άλλωστε από τότε που οι ιδιωτικές εταιρίες άρχισαν να πουλάνε πρόσβαση στο Διαδίκτυο για το ευρύ κοινό (μέχρι το 1989 περιοριζόταν σε αμερικάνικα πανεπιστήμια και στο Πεντάγωνο), οι συμφωνίες για τα πρωτόκολλα και τα στάνταρ εν γένει στο Διαδίκτυο πολύ σπάνια καταφέρνουν να είναι συναινετικές και να εφαρμόζονται από όλους.

Το Διαδίκτυο προχώρησε λοιπόν χρησιμοποιώντας ένα ευρύ φάσμα πρωτοκόλλων, εφαρμογών και προτύπων που κάλυπταν (λιγότερο ή περισσότερο) τις ανάγκες που προέκυπτα και προκύπτουν, με τον καθένα να έχει την ελευθερία να επιλέξει (ή να δημιουργήσει) τα εργαλεία εκείνα που κρίνει ότι είναι αποτελεσματικότερα.

Το 2005 ωστόσο, άρχισε να γίνεται πλατύτερα αντιληπτό ότι οι ISPs (εταιρείες που πουλάνε την πρόσβαση στο Διαδίκτυο) μπορεί και να μην παίξουν με τους ανοικτούς όρους του Διαδικτύου και να φτιάξουν άλλα "διαδίκτυα". Κάπως έτσι, η "ουδετερότητα δικτύου" έγινε και μια ρητή "αρχή". Στην Αμερική, η Federal Communication Commission την όρισε ως ακολούθως (βλ. Wikipedia):

Τo encourage broadband deployment and preserve and promote the open and interconnected nature of the public Internet, consumers are entitled to:

access the lawful Internet content of their choice.
run applications and use services of their choice, subject to the needs of law enforcement.
connect their choice of legal devices that do not harm the network.
competition among network providers, application and service providers, and content providers.

Τον περασμένο Ιούλη (2009), στην Παγκόσμια Συνάντηση του Ελεύθερου Λογισμικού, η ουδέτερότητα του Διαδικτύου ορίστηκε ως (βλ. γαλλική Wikipedia):

On transmet les données sans en regarder le contenu.
On transmet les données sans privilégier une adresse sur le réseau.
On transmet les données sans privilégier un protocole.
On transmet les données sans en altérer le contenu.

Δηλ:

Μεταφορά δεδομένων χωρίς να κοιτάζουμε το περιεχόμενο.
Μεταφορά δεδομένων χωρίς να πριμοδοτούμε μια διεύθυνση στο δίκτυο.
Μεταφορά δεδομένων χωρίς να πριμοδοτούμε ένα προτόκολλο.
Μεταφορά δεδομένων χωρίς να αλλάζουμε το περιεχόμενο.

(Καλύτερη μου φαίνεται αυτή η εκδοχή...)

Και ναι, όπως μάλλον καταλάβατε, κάποιοι προσπαθούν να κάνουν κάτι άλλο.

Δεν ξέρω αν τα εξήγησα καλά. Ένα τεστ λοιπόν, για να δούμε αν τα καταλάβατε: προσφορά vodafone για "ιντερνετ" στο κινητό:

Απολαμβάνετε νέες, αναβαθμισμένες υπηρεσίες περιεχομένου σε συνεργασία με τις πιο δημοφιλείς ιστοσελίδες, όπως Google, Youtube, Pathfinder, ebay.

Τι λέτε; Σέβεται η συγκεκριμένη εταιρεία την ουδετερότητα του δικτύου; Πιστεύω ότι αρκετοί από εσάς θα ξέρουν περισσότερες περιπτώσεις στην Ελλάδα.

Ένα άλλο "κόλπο" που έχουν βρει στο εξωτερικό (Γαλλία - Αμερική) είναι, σε περίπτωση που η σελίδα που πληκτρολογείς στον πλοηγητή σου δεν υπάρχει (για κάποιο λόγο), τσούπ! να σε βγάζουν στη δικιά τους σελίδα! Μαγικό; Όχι. Απλά ο DNS δίνει ψεύτικη διεύθυνση σαν απάντηση στο αίτημά σας να επισκεφτείτε την συγκεκριμένη σελίδα (δείτε για παράδειγμα στο slashdot για μια υπόθεση στις ΗΠΑ ή εδώ για μια αντίστοιχη στην Γαλλία).

Αυτά για τώρα. Επιφυλάσσομαι για περισσότερα στο μέλλον. Παρακάτω ακολουθεί ένα κάλεσμα για υπογραφές σε σχέση με την ουδετερότητα δικτύου που μπορείτε να υπογράψετε (αν είστε οργάνωση) εδώ.

We Must Protect Net Neutrality in Europe!
Open letter to the European Parliament

Net neutrality has been an indispensable catalyst of competition, innovation, and fundamental freedoms in the digital environment. A neutral Internet ensures that users face no conditions limiting access to applications and services. Likewise, it rules out any discrimination against the source, destination or actual content of the information transmitted over the network.

Thanks to this principle, our society collectively built the Internet as we know it today. Except in some authoritarian regimes, everyone around the globe has access to the same Internet, and even the smallest entrepreneurs are on equal footing with the leading global enterprises. Moreover, Net neutrality stimulates the virtuous circle of a development model based on the growth of a common communication network that enables new uses and tools, as opposed to one relying on investments in filtering and controlling. Only under such conditions is Internet continuously improving our societies, enhancing freedom — including the freedom of expression and communication — and allowing for more efficient and creative markets.

However, Net neutrality is now under the threat of telecom operators and content industries that see business opportunities in discriminating, filtering or prioritizing information flowing through the network. All around Europe, these kind of discriminatory practices, detrimental to both consumers and innovation, are emerging. No court or regulator seems to have adequate tools to counter these behaviors and preserve the general interest. Some provisions introduced in the Telecoms Package could even encourage such practices.
We who have signed this open letter urge the European Parliament to protect the freedom to receive and distribute content, and to use services and applications without interference from private actors. We call on the Members of the Parliament to take decisive action during the ongoing negotiation of the Telecoms Package in order to guarantee a free, open and innovative Internet, and to safeguard the fundamental freedoms of European citizens

Επίσης, αν είστε άτομα μπορείτε να υπογράψετε το παρακάτω, που το βρίσκετε εδώ:

This petition is up for signature in light of the decisions affecting the open Internet being taken at European level, and in reaction to the statement made in the USA on 21 September by FCC Chairman Julius Genachowski. It has been kindly translated in German and in French and in Swedish by signatories and the translation can be found here (German), here (French) or here (Swedish). If you believe Europe also merits an Internet that is free and open according to the following principles, please sign this petition and share it with your friends using the “Share it” links below:

Internet users are entitled to access, send and receive the content of their choice;
Internet users are entitled to use and run any content, any application and service;
Internet users are entitled to connect their choice of software or hardware that do not harm the network;
Internet users are entitled to choice and competition among network providers, application and service providers, and content providers;
Internet users are entitled to an Internet connection that is free of discrimination with regard to type of application, service or content or based on sender or receiver address. Broadband providers cannot block or degrade traffic over their networks, or pick winners by favoring some content or applications over others in the connection to subscribers’ homes. Nor can they disfavor an Internet service just because it competes with a similar service offered by them.
Providers of Internet access must be transparent about their network management practices and Internet users are entitled to an Internet connection with a predefined capacity and quality.
These principles should be enshrined in European and national laws, and enforced by the relevant authorities in a consistent manner across Europe. Please note that the data you submit in this form will only be used for the purpose of this petition, and will only be shared with policy-makers requesting evidence that the number of signatories is not fictive. We will not use this data ourselves outside of this petition and we will not share it with any third party that is not a policy-maker that is involved in the issue at stake. We reserve the right to delete comments if they are inappropriate or offensive.

Για όσους ενδιεφέρονται για περισσότερα:

Ένα βαρύ γλυκό @xparis

2009-09-22T01:33:00.000+02:00

Είχα πολύ καιρό να γράψω στο μπλογκ. Εδώ και δυόμισι περίπου χρόνια, το έχω ρίξει στη μελέτη των υπηρεσιών Web 2.0, και μέχρι τώρα σπάνια είχα βρει κάτι που να με ξαφνιάζει αρκετά για να έχω την ανάγκη να το μοιραστώ.

Όπως ισχύει για το Facebook, έτσι και για το Twitter, μπήκα περισσότερο επειδή είναι κάτι που "πρέπει να το μάθω". Θα αναφερθώ σε άλλο ποστ για το σημαντικό ζήτημα της προστασίας των προσωπικών δεδομένων. Ωστόσο, αυτό που μου έκανε απόψε εντύπωση, ήταν η παρακολούθηση του ντιμπέιτ των 6 αρχηγών. Το παρακολούθησα από το TVXS, από όπου και ενημερώνομαι συχνά για τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Το τι είπαν οι πολιτικοί αρχηγοί δεν με εξέπληξε (αν και το γεγονός της ύπαρξης ισότιμου λόγου μεταξύ των αρχηγών μου άρεσε, πέρα από τα διάφορα προβλήματα της διαδικασίας).

Αυτό όμως που πραγματικά γούσταρα, ήταν η συζήτηση στο Twitter, με tag #deb8. Η κουβέντα ήταν ένα πραγματικό καφενείο! Και λέω πραγματικό, γιατί υπάρχουν και ψεύτικα, όπου συχνά διάφορα τρολ πετάγονται και διαλάνε την κουβέντα. Θυμάμαι τα καφενεία, μέχρι τη δεκαετία του '90: υπήρχαν τα καφενεία των δεξιών, των Πασόκων, των αριστερών. Εκεί, οι άνδρες με τα κομπολόγια, άραζαν και πετούσαν ατάκες. Κουβέντες του καφενείου... Ωστόσο, όσο η κρίση των ιδεολογιών προχωρούσε περισσότερο, όσο ο ελεύθερος χρόνος μειωνόταν (και διάφορα άλλα όσο...) τα συγκεκριμένα καφενεία άρχισαν να χάνουν το νόημα και τον κόσμο τους.

Δεν έχω καμιά ρομαντική διάθεση για τα ανδροκρατούμενα καφενεία της παλιάς εποχής. Ωστόσο, σε σχέση με τις καφετέριες που πήραν τη θέση τους (πασαρέλες όπου οι καθήμενοι στο ένα τραπέζι σχολιάζουν τους καθήμενους το διπλανού χαμηλόφωνα) τα καφενεία ήταν σαφώς πιο κοινωνικά.

Το καφενείο λοιπόν ήταν ένας χώρος όπου ο καθένας μπορούσε να πει ότι του κατέβαινε, και όλοι μαζί να "χωνέψουν" ταυτόχρονα τις σκέψεις τους, σαν μια "παρέα". Ούτε πολύ φίλοι, ούτε όμως πολύ άγνωστοι, μοιράζονταν μια "ατμόσφαιρα" που δεν ήταν ούτε συζήτηση, ούτε συγκέντρωση. Και βέβαια, όταν γυρνούσε καθένας σπίτι του, ή και για μέρες μετά, θα διηγόταν στην επόμενη παρέα: "άκου τι είπε ο τάδε στο καφενείο". Φήμες και ράδιο-αρβύλες, καλαμπούρια και πειράγματα θα διαδίδονταν μαζί με ιδέες που κρύβουν μια αυθεντική λαϊκή σοφία. Ωστόσο, η "πεμπτουσία του καφενίου" βρισκόταν ακριβώς στην εφήμερη ατμόσφαιρα της στιγμής. Αν απομόνωνες μια φράση έχανες την πραγματική ουσία. Την ουσία που βρισκόταν στο "όλο".

Αυτό ακριβώς ένιωσα ότι μοιράζομαι με τους υπόλοιπους "θαμώνες" του #deb8. Το γεγονός ότι τα σχόλια προέρχονταν από το λογαριασμό Twitter του καθένα/καθεμίας, βοηθούσε στο να αποφευχθούν τα τρολ. Επίσης, το γεγονός ότι το Twitter σε περιορίζει σε μηνύματα 140 χαρακτήρων, βοήθησε στο να αποφευχθούν τα "βαριά πεπόνια". Και τέλος, το γεγονός ότι το ποιος έχει την πιο δυνατή φωνή δεν παίζει κανένα ρόλο στο keyboard βοήθησε στο να έχουν ίση συμμετοχή στο "παιχνίδι" άντρες και γυναίκες.

Αυτό το cyber-καφενείο έχει λοιπόν όχι κάτι από τον "αέρα" του παλιού καλού καφενείου, αλλά και κάτι περισσότερο...

Να πάμε όμως λίγο πιο πέρα. Σκεφτείτε ότι είστε για παράδειγμα καθηγητής πανεπιστημίου Όπως και οι αποψινοί πολιτικοί, έχετε προετοιμαστεί για τη διάλεξή σας. Και πείτε ακόμα ότι δεν είστε κανένα από αυτά τα ψώνια που συναντά κανείς συχνά - πυκνά στα πανεπιστήμια, αλλά ότι πραγματικά θέλετε να περάσετε κάποια γνώση στους φοιτητές σας. Αν πραγματικά ενδιαφέρεστε λοιπόν για αυτό, σας ενδιαφέρει και το τι λένε οι φοιτητές σας μεταξύ τους. Ωστόσο το σχόλιο "αν έχετε κάτι να πείτε, πείτε το να σας ακούσει όλο το αμφιθέατρο", δεν ενθαρρύνει και τόσο τη συμμετοχή στη συζήτηση... Και ούτε ισχύει από την άλλη ότι τα σχόλια του καφενείου (τύπου "τι λέει τώρα ο άνθρωπος") στερούνται ουσίας. Βέβαια, όταν είναι προφορικά, λειτουργούν μάλλον διαλυτικά. Στο βαθμό όμως που μπορούν να συνδυαστούν με την κανονική ροή του λόγου, μπορούν να ληφθούν υπ'όψη από τον καθηγητή, έτσι ώστε η επόμενη διάλεξη να είναι πιο κατανοητή στο συγκεκριμένο σημείο. Φανταστείτε, τέλος, τον καθηγητή να λέει, "κύριοι, μιλήστε ελεύθερα, εγώ θα κάνω το μάθημά μου". Και μετά να μελετάει τα σχόλια των φοιτητών, για να βελτιώσει τη δουλειά του. Βέβαια, μπορεί και να τα χρησιμοποιήσει εν ήδη ρουφιανιάς, αλλά παραδεκτήκαμε από την αρχή ότι δεν πρόκειται από τους καθηγητές-ψώνια. Στην τελευταία περίπτωση, απλά οι φοιτητές θα πέρνουν τα μέτρα τους και θα το κάνουν στα κρυφά ;)

Εν πάση περίπτωση, για να το κλείνω, έφερα το παράδειγμα του καθηγητή για να πώ το εξής: σήμερα μου φάνηκε σαν η περίοδος του μονολόγου, της διάκρισης μεταξύ του "έχων το λόγο" και του "δεν έχω" να έχει τελειώσει... Η μαζική επικοινωνία ξεφεύγει από το μοντέλο πομπου-δέκτη. Αλλά πολύ περισσότερο, το διαδίκτυο γίνεται ένας όλο και πιο ζωντανός και διαδραστικός χώρος συνάντησης... που έχει φάση!

Άσε κάτω το σάντουιτς! Ανήκει στην Mc Donalds!

2008-11-25T10:41:00.000+01:00

Όσο περνάει ο καιρός, όλες οι αντιπαθητικές εταιρίες ενώνονται στο θέμα των πατεντών και ... όλα τα κακά σκορπάν!

Στη βιομηχανία της τροφής είναι γνωστό ότι η τροφή δεν έχει σχέση με τη μαγειρική, την αγροτική καλλιέργεια και τη γεύση που η ανθρώπινη ιστορία είχε γνωρίσει. Η Mc Donalds βέβαια το έχει παρακάνει...

Πέρα από τo τι (δεν) τρώμε, το πράγμα καταντάει πραγματικά γελοίο. Αυτό που μας λέει η εν λόγω εταιρεία είναι ότι το να φτιάχνεις και να πουλάς σάντουιτς είναι ... δικιά της πατέντα! Ο τίτλος της αίτησης για πατέντα που πρόσφατα προσκόμισε στο γραφείο πατεντών των ΗΠΑ ονομάζετα: μέθοδοι και συσκευές για την παρασκευή ενός σάντουιτς!

Σκέφτομαι να κάνω μια αίτηση για πατέντα για το πως να πηγαίνεις στη τουαλέτα. Θα βγάλλω τρελά λεφτά. Όσοι έχουν την απαιτούμενη τεχνογνωσία παρακαλώ να επικοινωνήσουν μαζί μου ΑΜΕΣΑ. (Μόνο σοβαρές προτάσεις θα ληφθούν υπ΄όψην...)

Διαβάστε περισσότερα από το Slashdot.

Η Κομισσιόν ζητά εξηγήσεις για τη συμφωνία με Microsoft.

2008-11-25T09:50:00.000+01:00

Ακολουθεί κοινό δελτίο τύπου του FFII και της Ηellug. Πρόκειται για την υπόθεση της συμφωνίας της Ελληνικής κυβέρνησης με τη Microsoft (δείτε προηγούμενη σχετική ανακοίνωση).

Όπως είχαμε πει και παλιότερα, οι σχέσεις ΕΕ με Microsoft δεν είναι και οι καλύτερες, σε νομικό τουλάχιστον επίπεδο, όπως εχει εκφραστεί με τις καταδίκες της Microsoft από την Κομισσιόν.

Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δείχνει ενδιαφέρον, για την υπόθεση της συμφωνίας κυβέρνησης - Microsoft. Θα πει κανένας, γιατί η συγκεκριμένη υπόθεση να είναι διαφορετική από την υπόθεση Siemens ή την υπόθεση Βατοπέδι;

Ωστόσο, η εμπλοκή της Ευραπαϊκής Επιτροπής ξαναανοίγει το φάκελο. Έχει σημασία κατά τη γνώμη μου το από ποιους έγινε η προσφυγή (από οργανώσεις που υπερασπίζονται το ελεύθερο λογισμικό και τα ανοικτά πρότυπα) για να μπορούμε να κρίνουμε και τη συγκεκριμένη παρέμβαση, καθώς δεν ισχύει ότι "κάθε παρέμβαση της Κομισσιόν είναι καλή".

=========================================================>

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ:
* Foundation for a Free Information Infrastructure (FFII)
* Ένωση Ελλήνων Χρηστών και Φίλων Λίνουξ (Hellug)
* Δικηγορική Εταιρία «Κρυσταλλίδης και Συνεργάτες»

=================================================================
Παραβίαση κοινοτικού δικαίου υποπτεύεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη
συμφωνία κυβέρνησης-Microsoft
=================================================================

Αθήνα, 24 Νοεμβρίου 2008. Κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλαν στη Γενική
Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι μη
κυβερνητικές οργανώσεις FFII και Hellug, η Διεύθυνση διαπίστωσε την
ύπαρξη «σοβαρών ενδείξεων παραβιάσεως του κοινοτικού δικαίου περί
δημοσίων συμβάσεων». Η Διεύθυνση απέστειλε στις 20 Οκτωβρίου 2008
επιστολή στην Ελλάδα ζητώντας εξηγήσεις.

Σύμφωνα με τη Διεύθυνση, η συμφωνία κυβέρνησης-Microsoft, που υπεγράφη
στη 1 Φεβρουαρίου 2006 και κυρώθηκε από τη Βουλή στις 29 Ιανουαρίου
2008, φαίνεται να αποτελεί απευθείας ανάθεση προμήθειας στη Microsoft,
χωρίς να πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις που προβλέπονται από την
Ευρωπαϊκή Οδηγία 2004/18 περί δημοσίων συμβάσεων.

Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος, δικηγόρος, ανεξάρτητος συνεργάτης της
δικηγορικής εταιρίας «Κρυσταλλίδης & Συνεργάτες», σχολιάζει: «Οι
εμπορικές συμφωνίες του κράτους με ιδιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να
προϋποβάλλονται σε εξαντλητικό έλεγχο συμβατότητας με το κοινοτικό
δίκαιο. Η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην καταγγελία που
υπέβαλαν οι δύο οργανώσεις ήταν άμεση. Επίσης, η επιστολή του
Συνηγόρου του Πολίτη για παράδοση των σχετικών εγγράφων από το
υπουργείο Οικονομίας, παραμένει ακόμη αναπάντητη. Ως πότε θα
περιμένουμε από την Ευρώπη να μας λένε ποιες υποχρεώσεις έχουμε;».

Ο Παναγιώτης Κρανιδιώτης, αντιπρόεδρος του Hellug, σχολιάζει: «Τον
περασμένο Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια ψήφισης της συμφωνίας, η θέση
που μπορούσαμε να έχουμε σχετικά με αυτήν ήταν η defacto εξάρτηση του
ελληνικού κράτους από έναν και μόνο προμηθευτή. Παρόλα αυτά με αίσθημα
ευθύνης παραπέμψαμε το έλεγχο αυτής της νομιμότητας στους καθ' ύλην
αρμόδιους: τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι κρίμα σαν
Έλληνας πολίτης να αντιλαμβάνεσαι ότι σε αυτό το αίσθημα ευθύνης ενός
μικρού συλλόγου αντιπαραβάλλεται η προχειρότητα και ανευθυνότητα ενός
μηχανισμού που διατείνονταν με βεβαιότητα για τον έλεγχο νομιμότητας
του Μνημονίου Συνεργασίας αλλά και την ενημέρωση των αρμόδιων
ευρωπαϊκών υπηρεσιών σχετικά με αυτό.»

Ο Αντώνης Χριστοφίδης, έλληνας εκπρόσωπος του FFII, σχολιάζει: «Από τη
μια έχουμε την κυβέρνηση, που κράτησε μυστική τη συμφωνία επί δύο
χρόνια, αγνοώντας ερωτήσεις από τη Βουλή και από οργανισμούς, και που
διαβεβαίωσε πολλάκις τη Βουλή ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφωνεί με τη
συμφωνία. Από την άλλη, έχουμε τη Microsoft, που δήλωσε στη Βουλή ότι
η συμφωνία είναι μη δεσμευτική. Τα συμπεράσματα της Ευρωπαϊκής
Επιτροπής είναι μια ανακούφιση. Ωστόσο, με θλίβει το ότι χρειαζόμαστε
εξωτερική βοήθεια για να δούμε το προφανές.»

========================
Περισσότερες πληροφορίες
========================

Όλο το ιστορικό της συμφωνίας κυβέρνησης-Microsoft, περιλαμβανομένου
του πλήρους κειμένου της συμφωνίας και όλων των διαθέσιμων εγγράφων,
βρίσκεται στη διεύθυνση http://www.ffii.gr/ms-gov-agreement.

Κυνήγι "πειρατών", ελεύθερα φαντάσματα...

2008-10-23T15:29:00.000+02:00

Ενώ η Microsoft επιστρατεύει πλέον και την Ιντερπόλ, σε ένα πρότζεκτ διεθνούς κυνηγιού μαγισσών-πειρατών (μα αλήθεια, υπάρχει κόσμος που αντέγραψε τα sVista???), ευελπιστώντας να βάλλει το χέρι της όχι μόνο στις κυβερνήσεις 40 χωρών, αλλά και στις ... κρεβατοκάμαρές μας, το λογισμικό ανοικτού κώδικα εξακολουθεί την ανοδική του πορεία, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.

Σύμφωνα με έρευνα της αμερικάνικης εταιρίας κονσάλτινγκ Actuate, που πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1000 επιχειρήσεων της Βόρειας Αμερικής, της Γαλλίας και της Γερμανίας, η άνοδος της χρήσης του λογισμικού ανοικτού κώδικα στις επιχειρήσεις καλά κρατεί.

Η έρευνα δείχνει ότι η Ευρώπη είναι πρωτοπόρα σε σχέση με την Αμερική στην υιοθέτηση ανοικτών λύσεων και εφαρμογών.To 61,6% των γαλλικών επιχειρήσεων δηλώνουν ότι προτιμούν τη χρήση του, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό στη Γερμανία φτάνε το 63,3%. Στη δε Γαλλία, το 65,4% των επιχειρήσεων εκτιμούν ότι τα πλεονεκτήματα του ανοικτού λογισμικού υπερέχουν των μειoνεκτημάτων (το αντίστοιχο ποσοστό για τη Γερμανία είναι 45,3%).

Ένα εμπόδιο για την υιοθέτηση των ανοικτών συστημάτων είναι το χαμηλό επίπεδο δεξιοτήτων μέσα στις ίδιες τις επιχειρήσεις (είπε κάποιος κάτι για τη Microsoft στην εκπαίδευση;).

Καθώς το καράβι της Microsoft ψάχνει για πειρατές, ενόσο βουλιάζει, οι νησίδες του ελεύθερου λογισμικού φαίνονται σιγα σιγά σαν μια νέα ήπειρος που ξεπροβάλλει...

Παγκόσμια μέρα ενάντια στις πατέντες λογισμικού

2008-09-02T12:28:00.000+02:00

Η 24η Σεπτέμβρη έχει κυρηχθεί από πάνω από 80 εταιρίες λογισμικού σαν παγκόσμια μέρα ενάντια στις πατέντες λογισμικού. Ενώ η εφαρμογή των πατεντών λογισμικού στις ΗΠΑ βυθίζει σε κρίση το σύστημα, 3 χρόνια μετά την απόρριψη των πατεντών λογισμικών από το Ευρωκοινοβούλιο , μια απόρριψη που ήταν το αποτέλεσμα μιας έντονης διαμάχης, το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών εξακολουθεί να αγνοεί τόσο την απόφαση του Ευρωκοινοβουλίου, όσο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τις Πατέντες, και "πουλάει" πατέντες λογισμικού κανονικότατα.

Η συγκεκριμένη μέρα είναι λοιπόν μια καλή μέρα για κινητοποίηση, έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Παγκόσμιο FLOSS Φόρουμ

2008-09-01T15:14:00.000+02:00

Στις 1 με 2 του προσεχή Δεκέμβρη θα πραγματοποιηθεί στο Παρίσι (στο Maison de la Chimie) το πρώτο Παγκόσμιο Φόρουμ Ελεύθερου Λογισμικού και Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (Open World Forum). Το Φόρουμ οργανώνεται από ενώσεις γαλλικές εταιριών λογισμικού, τοπικές αρχές, ερευνητικά κέντρα, κονσορτιουμ, αλλά και από τη γαλλική ένωση για την προώθηση και υπεράσπιση του ελεύθερου λογισμικού (APRIL). Όπως αναφέρεται στο κάλεσμα

IT and the world of business are undergoing a profound revolution: Free Libre and Open Source Software (FLOSS). Born out of grassroots IT research, and growing exponentially with the advent of the Internet, the movement is now rising up the IT stack so all mainstream users in most domains are now implicated in what is effectively a tidal wave for change: the FLOSS movement is inexorably revolutionizing information system technology, and the way businesses and people use it. What’s at stake? Freedom, innovation and competitiveness for both information technology businesses and users.

Το κάλεσμα απευθύνεται σε προγραμματιστές, επενδυτές, διαχειριστές και αρχιτέκτονες των νέων τεχνολογιών, ερευνητές και ακαδημαϊκούς.

Το γεγονός αυτό από τη μια εντάσσεται στην προσπάθεια γαλλικών εταιριών on line υπηρεσιών να μπουν πιο δυναμικά στο παγκόσμιο (με την www έννοια) παιχνίδι ακόμα πιο δυναμικά. Ανάμεσα σε αυτές, εταιρίες όπως η Dailymotion και η Netvibes. Από την άλλη επιχειρείται να δημιουργηθεί ένα διεθνές δίκτυο ανεξάρτητων επιχειρηματιών (entrepreneurs) στη βάση των τεχνολογικών κατακτήσεων και της κουλτούρας του ελεύθερου λογισμικού και του λογισμικού ανοικτού κώδικα.

it's not the Gates, it's the bars

2008-07-06T12:04:00.000+02:00

Ακολουθεί άρθρο του Richard Stallman με αφορμή την απόσυρση του Bill Gates από την προεδρία της Microsoft...

----

it's not the Gates, it's the bars
By Richard Stallman Founder, Free Software Foundation

" To pay so much attention to Bill Gates' retirement is missing the point.
What really matters is not Gates, nor Microsoft, but the unethical
system of restrictions that Microsoft, like many other software
companies, imposes on its customers.

That statement may surprise you, since most people interested in
computers have strong feelings about Microsoft. Businessmen and their
tame politicians admire its success in building an empire over so many
computer users.

Many outside the computer field credit Microsoft for advances which it
only took advantage of, such as making computers cheap and fast, and
convenient graphical user interfaces.

Gates' philanthropy for health care for poor countries has won some
people's good opinion. The LA Times reported that his foundation spends
five to 10% of its money annually and invests the rest, sometimes in
companies it suggests cause environmental degradation and illness in the
same poor countries.

Many computerists specially hate Gates and Microsoft. They have plenty
of reasons.

'Solicit funds'

Microsoft persistently engages in anti-competitive behaviour, and has
been convicted three times. George W Bush, who let Microsoft off the
hook for the second US conviction, was invited to Microsoft headquarters
to solicit funds for the 2000 election.

Many users hate the "Microsoft tax", the retail contracts that make you
pay for Windows on your computer even if you won't use it.

In some countries you can get a refund, but the effort required is daunting.

There's also the Digital Restrictions Management: software features
designed to "stop" you from accessing your files freely. Increased
restriction of users seems to be the main advance of Vista.

'Gratuitous incompatibilities'

Then there are the gratuitous incompatibilities and obstacles to
interoperation with other software. This is why the EU required
Microsoft to publish interface specifications.

This year Microsoft packed standards committees with its supporters to
procure ISO approval of its unwieldy, unimplementable and patented "open
standard" for documents. The EU is now investigating this.

These actions are intolerable, of course, but they are not isolated
events. They are systematic symptoms of a deeper wrong which most people
don't recognise: proprietary software.

Microsoft's software is distributed under licenses that keep users
divided and helpless. The users are divided because they are forbidden
to share copies with anyone else. The users are helpless because they
don't have the source code that programmers can read and change.

If you're a programmer and you want to change the software, for yourself
or for someone else, you can't.

If you're a business and you want to pay a programmer to make the
software suit your needs better, you can't. If you copy it to share with
your friend, which is simple good-neighbourliness, they call you a "pirate".

'Unjust system'

Microsoft would have us believe that helping your neighbour is the moral
equivalent of attacking a ship.

The most important thing that Microsoft has done is to promote this
unjust social system.

Gates is personally identified with it, due to his infamous open letter
which rebuked microcomputer users for sharing copies of his software.

It said, in effect, "If you don't let me keep you divided and helpless,
I won't write the software and you won't have any. Surrender to me, or
you're lost!"

'Change system'

But Gates didn't invent proprietary software, and thousands of other
companies do the same thing. It's wrong, no matter who does it.

Microsoft, Apple, Adobe, and the rest, offer you software that gives
them power over you. A change in executives or companies is not
important. What we need to change is this system.

That's what the free software movement is all about. "Free" refers to
freedom: we write and publish software that users are free to share and
modify.

We do this systematically, for freedom's sake; some of us paid, many as
volunteers. We already have complete free operating systems, including
GNU/Linux.

Our aim is to deliver a complete range of useful free software, so that
no computer user will be tempted to cede her freedom to get software.

In 1984, when I started the free software movement, I was hardly aware
of Gates' letter. But I'd heard similar demands from others, and I had a
response: "If your software would keep us divided and helpless, please
don't write it. We are better off without it. We will find other ways to
use our computers, and preserve our freedom."

In 1992, when the GNU operating system was completed by the kernel,
Linux, you had to be a wizard to run it. Today GNU/Linux is
user-friendly: in parts of Spain and India, it's standard in schools.
Tens of millions use it, around the world. You can use it too.

Gates may be gone, but the walls and bars of proprietary software he
helped create remain, for now.

Dismantling them is up to us.

Richard Stallman is the founder of the Free Software Foundation. You can
copy and redistribute this article under the Creative Commons Noderivs
license.

This article is published on BBC News online. Please share this link
with your friends and family, and post it to any blogs, link sharing or
social sites you think may find it interesting".

http://news.bbc.co.uk/2/hi/technology/7487060.stm

[update: απενεργοποίησα τα σχόλια σε αυτό το πόστ γιατί μαζεύει σπάμ...]

Βιντεάκι για τις πατέντες λογισμικού

2008-03-07T20:52:00.000+01:00

Κατω τα χέρια από τα blogs!!!

2008-03-05T14:28:00.000+01:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ

* ΟΜΑΔΑ FREEBLOGGERS
* ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ DIGITALRIGHTS.GR

Ανησυχία για την εν θερμώ νομοθετική ρύθμιση των blogs
Αθήνα, 2 Μαρτίου 2008
Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθoύμε με ανησυχία τη διαρροή στον Τύπο, με αφορμή τη γνωστή υπόθεση του blog press-gr, σχεδίων της κυβέρνησης για τη νομοθετική ρύθμιση της έκφρασης στο διαδίκτυο. Οι προθέσεις αυτές, αν ισχύουν με τον τρόπο που δημοσιοποιήθηκαν (συμπυκνώνονται σε έναν πρωτόγνωρο για τα διεθνή δεδομένα περιορισμό τής ανώνυμης/ψευδώνυμης έκφρασης μέσω ιστολογίων), πλήττουν θεμελιακά δικαιώματα κάθε πολίτη, δυνητικού χρήστη του διαδικτύου, παγιωμένα στη συνείδηση της ελληνικής κοινωνίας, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα της Ελλάδας αλλά και από το διεθνές δίκαιο. Οι διαρροές αυτές δεν έχουν μέχρι στιγμής επισήμως επιβαιωθεί, πλην όμως η μη κατηγορηματική διάψευσή τους από την Κυβέρνηση δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Ως Έλληνες πολίτες και bloggers, με διαρκή αγωνία για την ελευθερία της έκφρασης και του Τύπου, στον τόπο μας αλλά και σε όλον τον κόσμο, δηλώνουμε ότι δεν θα ανεχθούμε κανενός είδους ρύθμιση που θα φέρει την Ελλάδα κοντά σε διεθνώς δακτυλοδεικτούμενα μελανά παραδείγματα χωρών που καταπατούν τα ψηφιακά δικαιώματα των πολιτών τους, όπως η Κίνα, η Βιρμανία και η Αίγυπτος. Εξάλλου, υπενθυμίζουμε, εξακολουθεί να εκκρεμεί δικαστικά η υπόθεση blogme.gr, η οποία, ως απόπειρα ποινικοποίησης του απλού υπερ-συνδέσμου (link), μας εκθέτει στην παγκόσμια διαδικτυακή κοινότητα.

Διανύοντας μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα συρρικνώνεται διαρκώς και τα κάθε λογής απόρρητα υποχωρούν σε βάρος των πολιτών, χάριν κρατικών και όχι μόνο σκοπιμοτήτων, και κατά την οποία το άτομο, ως μονάδα, συνθλίβεται από οικονομικά και επικοινωνιακά μεγαθήρια, διατηρούμε την πεποίθηση ότι η διαδικτυακή ανωνυμία ή ψευδωνυμία είναι στοιχειωδώς απαραίτητη εγγύηση για την εξασφάλιση τής ελεύθερης ατομικής έκφρασης, της πληροφοριακής αυτοδιάθεσης και του υγιούς δημόσιου διαλόγου.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο επιτρέπει, υπό δικαστικές εγγυήσεις, την ταυτοποίηση ψευδώνυμων ή ανώνυμων χρηστών του διαδικτύου στις περιπτώσεις που τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα στην ελεύθερη έκφραση και στην ιδιωτικότητα, σταθμιζόμενα με την ανάγκη προστασίας άλλων σοβαρών έννομων αγαθών, κρίνεται ότι πρέπει να υποχωρήσουν. Το καθεστώς αυτό, σε συνδυασμό με την αυτορρύθμιση των ψηφιακών κοινοτήτων, θεωρούμε ότι είναι επαρκές για την προστασία από έκνομες αντικοινωνικές συμπεριφορές που εκδηλώνονται μέσω του διαδικτύου.

* Επισημαίνουμε ότι η νομοθέτηση εν θερμώ και καθ' υπερβολή εκθέτει τη νομοθετική διαδικασία για έλλειψη νηφαλιότητας, απροσωποληψίας και ρυθμιστικής συνοχής.
* Υπενθυμίζουμε ότι η κοινωνία των blogs δεν συνιστά κλειστή κάστα για λίγους, με συγκεκριμένα συμφέροντα, αλλά αποτελεί καθρέφτη όλης της κοινωνίας, ανοιχτό πεδίο έκφρασης για οποιονδήποτε πολίτη.

Συνεπώς,

* Καλούμε την κυβέρνηση να δηλώσει σαφώς τις προθέσεις της και να διαψεύσει απερίφραστα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες σχετικά με πρόσθετη νομοθετική ρύθμιση της ελεύθερης έκφρασης στο διαδίκτυο.
* Καλούμε το σύνολο των πολιτικών και κοινωνικών φορέων να λάβουν θέση απέναντι στα σχέδια αυτά και να διατρανώσουν την αντίθεσή τους προς οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία στο μέλλον η οποία θα έχει παρόμοια παράλογα χαρακτηριστικά.
* Επιφυλασσόμαστε για στενή παρακολούθηση του ζητήματος και για ανάπτυξη κάθε μορφής οργανωμένης δράσης (επικοινωνιακής, νομικής, θεσμικής).

Υπογράφουν οι ιδιοκτήτες των blogs,

* http://www.221.gr
* http://aeisixtir.blogspot.com
* http://www.amarkos.gr/blog
* http://anadasosi.blogspot.com
* http://aratepylas.blogspot.com
* http://arch-dialogue.blogspot.com
* http://argiro58greece.blogspot.com
* http://argos.wordpress.com
* http://arxediamedia.blogspot.com
* http://asaq.blogspot.com
* http://asopossos.wordpress.com
* http://badtasteradio.blogspot.com
* http://www.blogspace.gr
* http://chouvi.blogspot.com
* http://cinemel.blogspot.com
* http://clockworkplum.blogspot.com
* http://cybernero.blogspot.com
* http://www.designinsane.org/blog
* http://www.digital-era.org/blog
* http://dpurpler2.blogspot.com
* http://www.e-rooster.gr
* http://erimitis.blogspot.com
* http://exeisminima.gr
* http://freeaction.blogspot.com
* http://freegr.blogspot.com
* http://gartel-adventures.blogspot.com
* http://georgeisyourman.blogspot.com
* http://giaskepsou.blogspot.com
* http://giobigr.blogspot.com
* http://gmargari.wordpress.com
* http://gnomeskepistimi.wordpress.com
* http://gpapoul.blogspot.com
* http://graoutso.blogspot.com
* http://grbloopers.blogspot.com
* http://www.greekalert.com
* http://greekmme.blogspot.com
* http://gtziralis.com
* http://hackaday-thema.blogspot.com
* http://www.helion.cc/blog
* http://hellenicrevenge.blogspot.com
* http://histologion-gr.blogspot.com
* http://hypatiastory.blogspot.com
* http://inlovewithlife.wordpress.com
* http://jigiart.blogspot.com
* http://karounos.gr/blog
* http://www.koproskilo.gr
* http://krogias.blogspot.com
* http://larisaperivallon.wordpress.com
* http://magicasland.com
* http://metablogging.gr
* http://mgpetrakis.blogspot.com
* http://mikroanalogo.blogspot.com
* http://mikroanalogo2.blogspot.com
* http://mrpc.pramnos.net
* http://naftilos.blogspot.com
* http://nassoskappa.blackwhitemag.net
* http://nefelikas.wordpress.com
* http://www.netfreaks.gr
* http://www.neolaia.gr/wordpress
* http://www.nylon.gr
* http://o-agios.blogspot.com
* http://oikologio.gr
* http://oikosantoxis.blogspot.com
* http://oneiros.gr/blog
* http://www.oraelladas.gr/blog
* http://papanotas.wordpress.com
* http://www.perlikos.gr
* http://perastikos.blogspot.com
* http://petcoke.wordpress.com
* http://plagal.wordpress.com
* http://polsemannen.blogspot.com
* http://postnuclear-icehouse.blogspot.com
* http://prezatv.blogspot.com
* http://proxeirotetradio.blogspot.com
* http://radio936.blogspot.com
* http://reality-tape.com
* http://red-pep.blogspot.com
* http://rodiat7.blogspot.com
* http://sofianidis.blogspot.com
* http://stathis957.blogspot.com
* http://stefadouros.blogspot.com
* http://syrizaglyfadas.blogspot.com
* http://www.tassosdi.blogspot.com
* http://telson.org/
* http://thelonapo.blogspot.com
* http://theoulini.blogspot.com
* http://www.thinkinadvance.gr/blog
* http://tsimitakis.wordpress.com
* http://tzonakos.blogspot.com
* http://uroborus.wordpress.com
* http://voteforliberty.wordpress.com
* http://voriosanemos73.blogspot.com
* http://vrypan.net
* http://webz.gr
* http://www.xblog.gr
* http://xeri.wordpress.com
* http://ziouzios.blogspot.com

και η πρωτοβουλία digitalrights.gr για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο
Καλούμε όσους bloggers στηρίζουν το κείμενο αυτό να το αναρτήσουν στα ιστολόγιά τους.
Περισσότερες πληροφορίες

* Για την ομάδα freebloggers: Ζαφείρης Καραμπάσης (chocolatehorizon at yahoo.gr), Θωμάς Τζήρος (tom.tziros at gmail.com)
* Για την πρωτοβουλία digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας (asterios at gmail.com)

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

b

Καταδίκες της Microsoft από την Κομισίον

2008-01-16T22:07:00.000+01:00

Παρά το γεγονός ότι ο κ. Αλογοσκούφης κοκορεύεται για τις διεθνείς συμφωνίες της Microsoft, η ίδια είναι μια εταιρία που απέναντι στις καταδίκες τις από την Ευρωπαϊκή επιτροπή ανταγωνισμού (anti-trust), αρνείται πεισματικά να συμμορφωθεί, ζητάει το λογαριασμό και πληρώνει... Είναι να μην τηω θέλει μετά το ελληνικό κράτος για συνέταιρο; Ακολουθούν κάποια copy+paste από το site της Κομισιόν (ελληνικά - αγγλικά).

Η Επιτροπή ολοκληρώνει την έρευνα στην υπόθεση Microsoft, διατάσσει τη λήψη μέτρων σχετικά με τη συμπεριφορά της εταιρείας και της επιβάλλει πρόστιμο --- Βρυξέλλες, 24 Μαρτίου 2004
Η Επιτροπή ολοκληρώνει την έρευνα στην υπόθεση Microsoft, διατάσσει τη λήψη μέτρων σχετικά με τη συμπεριφορά της εταιρείας και της επιβάλλει πρόστιμο
Μετά από πενταετή έρευνα, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Microsoft Corporation παραβίασε τη νομοθεσία ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκμεταλλευόμενη τη σχεδόν μονοπωλιακή θέση της στην αγορά λειτουργικών συστημάτων για προσωπικούς υπολογιστές (ΠΥ) για να περιορίσει τον ανταγωνισμό στις αγορές λειτουργικών συστημάτων υπηρεσιών εξυπηρετητή ομάδας εργαζομένων(1) και αναπαραγωγών μέσων (media player)(2). Δεδομένου ότι η παράνομη συμπεριφορά της εταιρείας συνεχίζεται, η Επιτροπή διέταξε τη Microsoft να γνωστοποιήσει στους ανταγωνιστές της, εντός 120 ημερών, πληροφορίες για τις διεπαφές(3) που απαιτούνται έτσι ώστε τα προϊόντα τους να είναι σε θέση να "συνομιλούν" με τα ευρύτατα διαδεδομένα λειτουργικά συστήματα Windows. Επίσης, ζητείται από τη Microsoft να προτείνει, εντός 90 ημερών, μια έκδοση του λειτουργικού συστήματος Windows που δεν θα περιλαμβάνει τον αναπαραγωγό μέσων Windows (Windows Media Player- WMP) σε κατασκευαστές προσωπικών υπολογιστών (και στους τελικούς χρήστες). Επιπλέον, επιβάλλεται στη Microsoft πρόστιμο ύψους 497 εκατ. ευρώ για την κατάχρηση της ισχύος της στην αγορά στην ΕΕ.
H Microsoft αρνήται να συμμορφωθεί και η Κομισιόν επιστρέφει με νέο πρόστιμο (πληρώνω και σας γράφω, η πολιτική της...):
Competition: Commission imposes penalty payment of €280.5 million on Microsoft for continued non-compliance with March 2004 Decision
The European Commission has imposed a penalty payment of €280.5 million on Microsoft for its continued non-compliance with some of its obligations under the Commission’s March 2004 Decision (see IP/04/382). That Decision found that Microsoft had abused its dominant position under Article 82 EC, and required Microsoft to disclose complete and accurate interface documentation which would allow non-Microsoft work group servers to achieve full interoperability with Windows PCs and servers. Today’s Decision, adopted under Article 24(2) of Regulation 1/2003, finds that Microsoft has not fulfilled this obligation. Should Microsoft continue to fail to comply, the Decision also increases the amount of the daily penalty payment to which Microsoft could be subject to €3 million per day.
Antitrust: Commission initiates formal investigations against Microsoft in two cases of suspected abuse of dominant market positionBrussels, 14th January 2008
Antitrust: Commission initiates formal investigations against Microsoft in two cases of suspected abuse of dominant market position ΦΡΕΣΚΟ!
The European Commission has decided to initiate two formal antitrust investigations against Microsoft Corp concerning two separate categories of alleged infringements of EC Treaty rules on abuse of a dominant market position (Article 82). The first case where proceedings have been opened is in the field of interoperability in relation to a complaint by the European Committee for Interoperable Systems (ECIS). The second area where proceedings have been opened is in the field of tying of separate software products following inter alia a complaint by Opera.

Κοινή ανακοίνωση FFII,HELLUG,digitalrights.gr για τη συμφωνία Microsoft- δημοσίου

2008-01-14T11:08:00.000+01:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ:
* FOUNDATION FOR A FREE INFORMATION INFRASTRUCTURE (FFII)
* ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΗΣΤΩΝ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ ΛΙΝΟΥΞ (HELLUG)
* DIGITALRIGHTS.GR

==========================================
Προβλήματα στο νομοσχέδιο για τη Microsoft
==========================================

Αθήνα, 14 Ιανουαρίου 2008. Σοβαρά προβλήματα έχουν εντοπιστεί στη
συμφωνία κυβέρνησης-Microsoft, η οποία κατατέθηκε την Πέμπτη στη Βουλή
ως νομοσχέδιο. Άνθρωποι από τον ακαδημαϊκό χώρο και ιδιώτες συνεχίζουν
να εξετάζουν τη συμφωνία, ανακαλύπτοντας νέες αδυναμίες.

Το νομοσχέδιο ουσιαστικά αποτελείται από μία πρόταση μόνο: η συμφωνία
που υπογράφηκε ανάμεσα στον Υπουργό Οικονομικών κ. Αλογοσκούφη και
στον πρόεδρο της Microsoft Bill Gates το Φεβρουάριο 2006 αποκτά ισχύ
νόμου.

Νομιμότητα
==========

Το πρώτο πρόβλημα είναι η ίδια η ύπαρξη του νομοσχεδίου. «Αν η
συμφωνία ήταν νόμιμη, τότε δεν θα χρειαζόταν νομοσχέδιο που να τη
"νομιμοποιεί"», εξηγεί ο Αντώνης Χριστοφίδης, εκπρόσωπος του FFII. «Αν
ένας νόμος λέει ότι επιτρέπεται η δόμηση ενός συγκεκριμένου κτιρίου, η
μόνη εξήγηση είναι ότι το κτίριο είναι, κατά τα άλλα, αυθαίρετο.»

Διαφάνεια
=========

Δεύτερο πρόβλημα είναι ότι η πολλά σχετικά έγγραφα απουσιάζουν. Η
συμφωνία με τη Microsoft, που αναπαράγεται στο κείμενο του
νομοσχεδίου, παραπέμπει σε δέκα άλλες συμβάσεις που δεν
περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο και δεν έχουν γίνει γνωστές. Για
παράδειγμα, ενώ αναφέρεται ότι θα γίνει προμήθεια αδειών για
τουλάχιστον 70 χιλιάδες υπολογιστές, δεν αναγράφεται ούτε το ακριβές
πλήθος, ούτε για ποιο λογισμικό θα είναι, ούτε η τιμή αγοράς, παρά
γίνεται παραπομπή σε ξεχωριστή σύμβαση. Έτσι, οι βουλευτές καλούνται
ουσιαστικά να υπογράψουν λευκή επιταγή στη Microsoft.

Ο κ. Αλογοσκούφης είχε δηλώσει στη Βουλή στις 22 Ιουνίου 2007 ότι είχε
προηγηθεί η αποστολή της συμφωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση για έγκριση,
ώστε να «...είμαστε βέβαιοι ότι είναι απόλυτα συμβατή με τους κανόνες
της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Από τότε δεν έχει αναφέρει τίποτε άλλο
σχετικά, και δεν έχει παρουσιάσει κανένα έγγραφο για το πού υποβλήθηκε
και τι αποτελέσματα είχε η διαδικασία.

Τέλος, οι περισσότερες ημερομηνίες που προβλέπει η συμφωνία έχουν
παρέλθει. Για παράδειγμα, η συμφωνία προβλέπει προμήθεια τουλάχιστον
30 χιλιάδων αδειών χρήσης ως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. Καμία πληροφόρηση
δεν υπάρχει ως προς το τι έχει γίνει μέχρι στιγμής σχετικά.

Ανακρίβειες
===========

Τρίτο πρόβλημα είναι ότι η αιτιολογική έκθεση του νομοσχεδίου έχει
σοβαρές ανακρίβειες. Αναφέρει ότι η συμφωνία με τη Microsoft θα έχει
οικονομικά οφέλη. Όμως, το κόστος των αδειών χρήσης που προβλέπονται
στη συμφωνία εκτιμάται σε μεταξύ 9 και 36 εκατομμύρια ευρώ (δεν μπορεί
να υπολογιστεί με ακρίβεια γιατί οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε
ξεχωριστή, άγνωστη σύμβαση) μέχρι το 2009, συν το κόστος των
αναβαθμίσεων που θα γίνουν μετά. Εντούτοις, διεθνείς εταιρείες όπως η
Canonical και η RedHat προσφέρουν άδειες χρήσης για το λογισμικό τους
χωρίς κόστος, με απεριόριστο δικαίωμα αναβάθμισης για πάντα. Η
εισηγητική έκθεση παρουσιάζει λοιπόν ένα άσκοπο κόστος δεκάδων
εκατομμυρίων ευρώ ως οικονομικό όφελος.

Η αιτιολογική έκθεση αναφέρει επίσης ότι οι άδειες χρήσης θα δοθούν με
έκπτωση μέχρι και 20%. Εντούτοις, τίποτε σχετικό δεν προκύπτει από το
κείμενο της συμφωνίας.

Συμπεράσματα και σχόλια
=======================

Η συμφωνία προβλέπει κυρίως την αγορά τουλάχιστον 70,000 αδειών χρήσης
Microsoft. Η ίδρυση κέντρου καινοτομίας της Microsoft, που είναι αυτό
που προβάλλεται, καθώς και τα υπόλοιπα, είναι λεπτομέρειες για τις
οποίες δεν προβλέπεται τίποτα συγκεκριμένο, παρά μόνο η υπογραφή
ξεχωριστών συμβάσεων που θα καθορίζουν τις λεπτομέρειες και τους
όρους. «Όλη η "καινοτομία" καταλήγει σε μερικές άδειες χρήσης
προϊόντων της Microsoft», σχολιάζει ο Χρήστος Λοβέρδος, σύμβουλος
πληροφορικής στον ιδιωτικό τομέα.

Εναλλακτικές λύσεις προτείνει η διακήρυξη της κίνησης πολιτών
digitalrights.gr, που έχει συγκεντρώσει 1100 υπογραφές. Ο κ. Νίκος
Κοσσυφίδης εξηγεί: «Σε αντίθεση με την "κοινή ομάδα εργασίας"
κυβέρνησης-Microsoft που προβλέπει η συμφωνία, εμείς προτείνουμε τη
συγκρότηση μακροπρόθεσμης και υπερκομματικής πολιτικής για την
ανάπτυξη εγχώριας βιομηχανίας πληροφορικής με βάση το ελεύθερο
λογισμικό, που θα εξυπηρετεί τις εθνικές ανάγκες, διασφαλίζοντας
βιώσιμες κρατικές πληροφορικές υποδομές, με λειτουργία ανεξάρτητη από
τα συμφέροντα συγκεκριμένων εταιρειών.»

Ο Διομήδης Σπινέλλης, Αναπληρωτής Καθηγητής Τεχνολογιών Υποστήριξης
Διοίκησης στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, συνοψίζει: «Αν και υπάρχουν
πολλές διαθέσιμες επιλογές τεχνολογιών πληροφορικής, το σχέδιο νόμου
δεσμεύει μακροπρόθεσμα τη χώρα στην προνομιακή μεταχείριση και
υιοθέτηση των τεχνολογιών της Microsoft. Αγνοούνται έτσι οι αποφάσεις
πολλών κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υιοθέτηση στη δημόσια
διοίκηση ανοικτών προτύπων και λογισμικού ανοικτού κώδικα. Αυτές οι
εναλλακτικές επιλογές θα είχαν χαμηλότερο κόστος, ενώ θα ενίσχυαν την
τεχνολογική ανάπτυξη και αυτοδυναμία των ελληνικών επιχειρήσεων και
γενικότερα της Ελλάδας.»

Περισσότερες πληροφορίες
========================

Το παρόν δελτίο τύπου, καθώς και παλιότερα, και όλο το ιστορικό, και
όλα τα σχετικά έγγραφα, διατίθενται στη διεύθυνση http://www.ffii.gr/.

Για το FFII: Αντώνης Χριστοφίδης.
Για το HELLUG: Παναγιώτης Κρανιδιώτης.
Για το digitalrights.gr: Αστέρης Μασούρας.

Το FFII (Foundation for a Free Information Infrastructure) είναι
ευρωπαϊκός μη κερδοσκοπικός οργανισμός για τη διάδοση της δυνατότητας
επεξεργασίας της πληροφορίας, και στηρίζει την ανάπτυξη πληροφοριακών
αγαθών βασισμένων στο copyright, τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τα
ανοιχτά πρότυπα. Περισσότερα από 850 μέλη, 3 χιλιάδες εταιρείες και 90
χιλιάδες υποστηρικτές έχουν εμπιστευτεί στο FFII την εκπροσώπησή τους
σε θέματα δημόσιας πολιτικής σχετικά με διανοητική ιδιοκτησία στην
επεξεργασία δεδομένων.

Η Ένωση Χρηστών και Φίλων Λίνουξ Ελλάδας (HELLUG) είναι μη
κερδοσκοπικός σύλλογος για την προώθηση του Linux. Διοργανώνει
εκπαιδευτικές και ενημερωτικές δραστηριότητες, ευαισθητοποιεί τους
φορείς, στηρίζει τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των χρηστών Linux, και
ενθαρρύνει την έρευνα στην πληροφορική. Με τη συγκέντρωση στους
κόλπους του του πιο ειδικευμένου και έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού, ο
HELLUG είναι ο ελληνικός οργανισμός με το μεγαλύτερο κύρος σε θέματα
Linux, και ένας από τους πιο αναγνωρισμένους σε θέματα ελεύθερου
λογισμικού, πληροφορικής και δικτύων.

Το digitalrights.gr αποτελεί κόμβο πληροφόρησης για τα δικαιώματα του
πολίτη στον ψηφιακό κόσμο. Μεταξύ άλλων, τα αντικείμενα δράσης
περιλαμβάνουν ιδιωτικό απόρρητο (privacy), ανοικτά πρότυπα (open
standards), πατέντες λογισμικού, πνευματικά δικαιώματα ψηφιακού
περιεχομένου, και ελεύθερο λογισμικό.

Γκάλοπ για πνευματική ιδιοκτησία...

2007-09-11T20:55:00.000+02:00

Το γκάλοπ που μέχρι τώρα ήταν στο πλάι, θα μείνει σε αυτό το ποστ..

Το θέμα του γκάλοπ ήταν:

"Η πνευματική δημιουργία και, κατά συνέπεια, η πνευματική ιδιοκτησία έχουν ανάγκη στις μέρες μας ιδιαίτερης προστασίας, με δεδομένο ότι οι ραγδαίες εξελίξεις της σύγχρονης τεχνολογίας επιτρέπουν παρεμβάσεις που οδηγούν, συχνά, έως και στην αποδυνάμωσή της. Για τον λόγο αυτόν προτείνεται η αναθεώρηση της παρ. 1 του άρθρου 17 του Συντάγματος, έτσι ώστε στην έννοια της ιδιοκτησίας να περιλαμβάνεται ρητώς και η πνευματική της διάσταση."
Ποια είναι η άποψή σας για την παραπάνω θέση;

Οι απαντήσεις σας μέχρι τώρα:

- Συμφωνώ απόλυτα. Πιστεύω ότι το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία είναι αναφαίρετο. 3 votes
- Συμφωνώ με την ανάγκη προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος 3 votes
- Διαφωνώ. Άλλο το δικαίωμα στην πνευματική δημιουργία και άλλο η πνευματική ιδιοκτησία. 5 votes
- Διαφωνώ. Η πνευματική ιδιοκτησίας στις μέρες μας είναι εμπόδιο για την πνευματική δημιουργία. 14 votes
- Πιστεύω ότι δεν έχει και πολύ νόημα όλη αυτή η ιστορία. 0 votes
- Συμφωνώ. Στην εποχή του διαδικτύου χρειάζονται νέοι τρόποι προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. 3 votes

Παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή του κοινού δεν ήταν αποστομωτική, νικήτρια αναδεικνύεται η άποψη ότι "Διαφωνώ. Η πνευματική ιδιοκτησίας στις μέρες μας είναι εμπόδιο για την πνευματική δημιουργία." με 14 ψήφους.

Σημειώνεται ότι η δημοσκόπιση αυτή είναι πάρα πολύ λιγότερο επιστημονική από αυτές που δημοσιεύονται στις εφημερίδες, καθώς αντανακλά μόνο τις αντιλήψεις των επισκεπτών του μπλογκ που επέλεξαν να συμμετάσχουν σε αυτήν, και μάλιστα ούτε καν αυτές, καθώς δεν τους ζητήθηκε να εκφραστούν, αλλά να ψηφίσουν μεταξύ αντιλήψεων προκαθορισμένων.

Επίσης χρειάζεται να αποδώθεί το copyright της παραπάνω φράσης στη Νέα Δημοκρατία. Για την ακρίβεια, στην πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση διατάξεων του Συντάγματος, σύμφωνα με τα άρθρα 110 του Συντάγματος και 119 του Κανονισμού της Βουλής(Ημερομηνία κατάθεσης 26.6.2006), αναφέρεται:

Η πνευματική δημιουργία και, κατά συνέπεια, η πνευματική ιδιοκτησία έχουν ανάγκη στις
μέρες μας ιδιαίτερης προστασίας, με δεδομένο ότι οι ραγδαίες εξελίξεις της σύγχρονης
τεχνολογίας επιτρέπουν παρεμβάσεις που οδηγούν, συχνά, έως και στην αποδυνάμωσή της.
Για τον λόγο αυτόν προτείνεται η αναθεώρηση της παρ. 1 του άρθρου 17 του Συντάγματος,
έτσι ώστε στην έννοια της ιδιοκτησίας να περιλαμβάνεται ρητώς και η πνευματική της
διάσταση.

Το γκάλοπ οστώσο συνεχίζεται εδώ:

"Η πνευματική δημιουργία και, κατά συνέπεια, η πνευματική ιδιοκτησία έχουν ανάγκη στις μέρες μας ιδιαίτερης προστασίας, με δεδομένο ότι οι ραγδαίες εξελίξεις της σύγχρονης τεχνολογίας επιτρέπουν παρεμβάσεις που οδηγούν, συχνά, έως και στην αποδυνάμωσή της. Για τον λόγο αυτόν προτείνεται η αναθεώρηση της παρ. 1 του άρθρου 17 του Συντάγματος, έτσι ώστε στην έννοια της ιδιοκτησίας να περιλαμβάνεται ρητώς και η πνευματική της διάσταση."

Ποια είναι η άποψή σας για την παραπάνω θέση;
	- Συμφωνώ απόλυτα. Πιστεύω ότι το δικαίωμα στην ατομική ιδιοκτησία είναι αναφαίρετο.
	- Συμφωνώ με την ανάγκη προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά δεν πιστεύω ότι υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος
	- Διαφωνώ. Άλλο το δικαίωμα στην πνευματική δημιουργία και άλλο η πνευματική ιδιοκτησία.
	- Διαφωνώ. Η πνευματική ιδιοκτησίας στις μέρες μας είναι εμπόδιο για την πνευματική δημιουργία.
	- Πιστεύω ότι δεν έχει και πολύ νόημα όλη αυτή η ιστορία.
	- Συμφωνώ. Στην εποχή του διαδικτύου χρειάζονται νέοι τρόποι προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας.

An Introduction to the Controversy Concerning Software Patents in Europe

2007-09-01T23:07:00.001+02:00

A study about software patents in Europe

According to Michel Callon :

Controversy is all the manifestations by which the representative of the spokesman is questioned, discussed, negotiated, rejected and so forth.

What we have today is a controversy of the patent system in Europe that “has it all”. At this “Introduction to the Controversy Concerning Software Patents in Europe”, there will be a short presentation of the eﬀorts of the European Commission to the adoption of software patents (or else “computer - implemented inventions”) in Europe, the lobbying about software patents (the ofﬁcial term for “lobbying” in EU is “consulting”, so we will use this term in this article), the action of FFII (Foundation for a Free Information Infrastructure) the mobilisations of citizens and small enterprises against this procedure, the ﬁnal rejection of the Directive by the European
Parliament (which also lead to the enforcement of the political role of the European Parliament).

In this controversy, the main question posed is whether or not Europe will adopt the patents system of the USA (see section 3.1.9 on page 40 for this debate). An adoption of software patents will eﬀect:
• Communication .
• Economy.
• Research.
• Innovation .
• Politics and Ethics.

This whole debate is stressed under a great fact, and a great potentiality given by technology today:

• The success of Free - Open Source Software, (see section 1.3 on page 15).
• The potentiality to exchange immaterial goods (such as software, muic, literature, movies etc) at no cost, between people who don’t know other (ex.Emule), or by the development of weak networks4 .

At this essay, a rather spherical presentation of the parameters of this modern, multidimensional controversy is attempted.

We can divide the debate in software patents in Europe in two periods: the ﬁrst before 2005, when the Commission’s Directive on computer -implemented inventions was rejected by the European Parliament, and the second after 2005, where, at least formally, the question of software patents
is considered to be closed.

Meanwhile, the opponents of software patents, like FFII (see section 2.6 at 22), call to attention, as according to them, the Commission’s proposal for a uniﬁed European Patent Court (almost as in USA), whill pose a “de facto” recognition of software patents, that anyway European Patent Oﬃce illegally provides.

More explicitly, at the ﬁrst section a general - introductory description of the concept of patents will take place. When talking about intellectual property in software there is often a confusion between “copyright” and “patents”. A clariﬁcation attempt is made. Because this controversy demands that we should return “back to the basics”, the BULLETIN DE L’ASSEMBLEE NATIONALE du Samedi 1er Janvier 1791 is displayed in French - like the prototype. This document of the French revolution conserning “useful patents” is presented in order to show the arguments of that time, some of which could be helpful in the current debate.

At the second section of some of the main actors and key-personalities of this European controversy are presented. A further study of the position and action of these actors would be interesting. A starting point is set at this section. European Patent Oﬃce - EPO (which is the centre of legalisation of software patents in Europe), Software Companies (which on the
one hand use their patent portfolio against their competitors, and on the other hand are conciliatory in order to approach the “free software world”), Foundation for a Free Information Infrastructure (which has already taken a series of initiatives - mobilisations, as well as institutional interventions-refers to the public, provides information for non-so-public procedures cocerning patents) and of course European Commission, the main actor in the
political level, and European Parliament, the most democratic EU’s institution, which ﬁnally rejected software patents directive in 2005.

At the third section we focus on the controversy between the last two actors, European Commission and European Parliament. A chronicle of the main public statements of these actors on the examined issue is attempted. Especially in the ﬁrst period, one could claim that European Commission had the complete free hand. Facts as the ﬁrst moves of the Commission, the use of the unauthorised software licensing by the EPO as an argument for the implementation of software patents (Green Paper 1997, Follow-up 1999) are displayed. Citation of quotations is widely used in order to provide the chance for the reader to observe this controversy in the way it was jelled in the public documents. Bold letters which are not in the prototype are used for emphasis, in order to facilitate the reader. A refer to the two public calls for consultation by the E.C. is realised. As a parenthesis there is a reference to the withdrawal of Denmark’s support to the agreement of the European Council to E.C. directive, after a national parliament’s decision (a decision based on FFII arguments, see section 3.1.12 on page 43 ). Afterwards the
European Parliament’s positions concerning software patents is displayed.

The main decisions of E.C. concerning software patents were 1) the essential amendments on the directive in 2003 and 2) its complete rejection in 2005.The references on “who voted what” are furnished, but a further analysis is not attempted by the present article. We have to note that it was the ﬁrst time that European Parliament rejected a Commission directive, which is a
multi dimensional fact.

At the forth section an analytical presentation of the amendments done by the European Parliament during the First Reading procedure is displayed.Despite the fact that there is not much of a legal importance (since the rejection of 2005), the study of the amendments is interesting for those who’d like to take a closer look of the arguments used in this controversy.
The Commission Proposition and the Parliament Resolution are displayed in an easy to read manner.

At the last section some conclusion remarks are displayed.

Finally, I would like to thank all the anonymous and eponymous contributors of the site of the FFII, which has been a precious source of references for this study.

The study is available here (80 pages,pdf, Copyleft).

Τίποτα δεν είναι το ίδιο...

2007-08-26T13:04:00.000+02:00

Προνομιακή η μεταχείριση της Microsoft από το δημόσιο

2007-08-04T17:52:00.000+02:00

Δελτίο τύπου των FFII και digitalrights.gr

Αθήνα, 3 Αυγούστου 2007. Το FFII και το digitalrights.gr δημοσίευσαν
σήμερα μια ανάλυση της συμφωνίας ανάμεσα στη Microsoft και την
ελληνική κυβέρνηση που υπογράφηκε το Φεβρουάριο του 2006. Όπως εξηγεί
αυτή η ανάλυση, η συμφωνία τοποθετεί τη Microsoft σε προνομιακή θέση
σε σχέση με τους ανταγωνιστές της όσον αφορά όλες τις βαθμίδες της
εκπαίδευσης, όλη τη δημόσια διοίκηση περιλαμβανομένων των ΟΤΑ, καθώς
και τον ιδιωτικό τομέα.

Ο Νίκος Κοσσυφίδης, αναλυτής από την κίνηση πολιτών digitalrights.gr,
σχολιάζει: «Ο πρώτος σκοπός της σύμβασης είναι η "χρήση των
τεχνολογιών Microsoft σε όλη τη Δημόσια Διοίκηση". Η χρήση τεχνολογιών
συγκεκριμένης εταιρίας, που μάλιστα αποφεύγει τη χρήση ανοιχτών
προτύπων στις εφαρμογές της, είναι εμπόδιο για οποιονδήποτε άλλο
προτίθεται να προσφέρει υπηρεσίες στο Δημόσιο, γιατί όταν δεν
χρησιμοποιούνται ανοιχτά πρότυπα είναι δύσκολη η διαλειτουργικότητα
μεταξύ των εφαρμογών διαφορετικών κατασκευαστών.»

Ο Αντώνης Χριστοφίδης, αντιπρόεδρος του FFII, προσθέτει: «Ο Υπουργός
είπε ότι η συμφωνία δεν είναι δεσμευτική, και ότι θα τη φέρει στη
Βουλή όταν την εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό δημιουργεί περισσότερα
ερωτήματα απ' όσα απαντάει: Πού αναγράφεται ότι η συμφωνία δεν είναι
δεσμευτική; Έχουν συναφθεί οι προβλεπόμενες συμπληρωματικές
συμβάσεις, και ποιο είναι το πλήρες κείμενό τους; Σε ποια υπηρεσία της
ΕΕ έχει υποβληθεί, με ποια διαδικασία, ποιοι είναι οι αρμόδιοι να
απαντήσουν, και τι αριθμό έχει η υπόθεση; Έχει παγώσει η υλοποίησή της
εν αναμονή της έγκρισης;
»Βρισκόμαστε σε επαφή με πολλούς ελληνικούς οργανισμούς και
εταιρείες, και μελετάμε ακόμα τη συμφωνία και τις συνέπειές της για
την ελληνική αγορά. Δεδομένης της απροθυμίας της κυβέρνησης να
συνεργαστεί για να απαντηθούν τα ερωτήματά μας, εξετάζουμε
κάθε δυνατή εναλλακτική επιλογή.»

Περισσότερες πληροφορίες

Στη 1 Φεβρουαρίου 2006 η κυβέρνηση και η Microsoft ανακοίνωσαν ότι
υπέγραψαν συμφωνία, αλλά στη συνέχεια η κυβέρνηση αγνόησε τουλάχιστον
6 ερωτήσεις που έγιναν στη Βουλή και που ζητούσαν το πλήρες κείμενο
της συμφωνίας. Εντούτοις, το βασικό κείμενο της συμφωνίας (χωρίς τις
ενσωματωμένες συμπληρωματικές συναλλακτικές συμβάσεις και συμφωνίες)
έγινε γνωστό.

Το κείμενο της συμφωνίας, η ανάλυση των FFII και digitalrights.gr,
αποσπάσματα από τα πρακτικά της βουλής, παλαιότερα δελτία τύπου, και
άλλες πληροφορίες, βρίσκονται στη διεύθυνση
http://www.ffii.gr/ms-gov-agreement/.

RIAA: Στόχος τώρα οι φοιτητές

2007-07-24T18:19:00.000+02:00

Η RIAA (Recording Industry Association of Americas) ξαναχυπάει. Αυτή τη φορά βάζει στο στόχαστρο 23 κολλέγια των ΗΠΑ. Για λογαριασμό των 4 μεγαλύτερων εταιριών αγοροπωλησίας του μουσικού πολιτισμού [EMI (Βρετανία), Vivendi Universal (Γαλλία), Sony BMG (Ιαπωνία) and Warner Music (ΗΠΑ)], ζητάνε περίπου 3.000 δολλάρια από κάθε φοιτητή για να μην ... ξεκινήσουν να τον κυνηγάνε.

Επί της ουσίας εγκαλούνται οι φοιτητές να παρουσιαστούν ενώπιον των δικηγόρων των μεγαλοεταιριών για να συζητήσουν κατά πόσο έχουν παραβιάσει την "πνευματική τους ιδιοκτησία" και από εκεί και πέρα αν χρειάζεται να πάνε στα δικαστήρια ή αν μπορούν να την βγάλλουν καθαρή με ένα σεβαστό ποσό (η νομική διαδικασία αυτή λέγεται subpoena ).

Όπως σχολιάζει το slashdot η RIAA απέφυγε να βάλλει στο στόχαστρό της το Χάρβαρντ, καθώς ο εκεί καθηγητής νομικής Charles Nesson έχει προτρέψει το πανεπιστήμιο να απαντήσει στις διώξεις που ασκούν οι εταιρίες στα κολλέγια και να προστατέψει τους φοιτητές του.

Όπως αναφέρει το www.p2pnet.net η μακρά λίστα των κολλεγίων που βρίσκονται στο στόχαστρο της... "μουσικής" είναι η ακόλουθη:

State University of New York at Morrisville, Georgia Institute of Technology, Pennsylvania State University, University of Central Arkansas, University of Delaware, Northern Michigan University, Rensselaer Polytechnic Institute, George Washington University, Ohio State University, New Mexico State University, Eckerd College, University of Minnesota, California State University - Monterey Bay, University of Kansas, University of Missouri - Rolla, University of San Francisco, Case Western Reserve University, Northern Arizona University, San Francisco State University, University of Tulsa, Franklin and Marshall College, Western Kentucky University, and Santa Clara University.

Η τρομοκρατία λοιπόν συνεχίζεται. Πολλοί είναι όμως αυτοί που πιστεύουν ότι η αν μη τι άλλο επίμονη εκστρατεία των πολυεθνικών της μουσικής δεν μπορεί να σταματήσει την ίδια την διάδοση της μουσικής - και της τέχνης γενικότερα - μέσω του ίντερνετ.

Έξω από το youtube λόγω copyright.

2007-07-09T21:59:00.000+02:00

Και ενώ στο διαδίκτυο ανθεί η καλλιτεχνική δημιουργία μέσα από αντιγραφή, επικόλληση, σύνθεση κτλ μουσικών, φωτογραφιών, βίντεο και πάει λέγοντας, η RIAA (Recording Industry Association of Americas), έρχεται για άλλη μια φορά να μας τη σπάσει.

Ο λόγος για έναν δάσκαλο μουσικής, που είχε την ιδέα να ανεβάσει μαθήματα στο youtube. Έλα μου όμως που ένα από τα τραγούδια που μάθαινε στον κόσμο ήταν copyrighted! Τον τσάκωσαν όμως και η RIAA ανάγκασε τo youtube να κατεβάσει 100 τραγούδια του ... κλέφτη. Για το αρχείο, το επίμαχο βίντεο έδειχνε πως να παίζεις ένα τραγούδι των Rolling Stones...

Προφανώς πρόκειται για άλλη μια τρομοκρατική κίνηση από μεριάς των πολυεθνικών του θεάματος, που βλέπουν την καλλιτεχνική δημιουργία να ξεφεύγει από την κερδοφόρα διαχείρισή τους.

Περισσότερα για την υπόθεση εδώ

5 Ιουλίου: 2 χρόνια μετά από την απόρριψη των πατεντών λογισμικού.

2007-07-01T10:55:00.000+02:00

Στις 5 Ιουλίου κλείνουν 2 χρόνια από την απόρριψη τους από την Ευρωβουλή το 2005 (με 648 υπέρ της απόρριψης, 14 κατά και 18 απόντες). Ήταν το αποτέλεσμα μιας διαμάχης που ξεκίνησε στην Ευρώπη στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 90, με πρωταγωνιστές ανθρώπους που ίσως ξέρετε (όπως ο επίτροπος Μπολκεστάιν) αλλά και πολλούς ανθρώπους που ίσως να μην ακούσετε ποτέ (όπως ο κ. Φραντζίσκο Μιγκνόρενς, πρόεδρος της Bussiness Software Association και πολλοί άλλοι ανώνυμοι λομπίστες).

Σε όλη αυτή την διαμάχη, που τελείωσε μόνο τυπικά, η κατάσταση στις ΗΠΑ αποτελούσε (και αποτελεί πρότυπο).

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή. Σύμφωνα με τη Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τις Πατέντες του '73, τα προγράμματα υπολογιστών δεν μπορούν να πατενταριστούν. Η πατέντα, ή αλλιώς δίπλωμα ευρεσιτεχνίας εν γένει, δίνει το δικαίωμα στον κάτοχό της να αποκλείσει οποιοδήποτε άλλον από τη χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνολογικής εφαρμογής για 20 χρόνια (βέβαια υπάρχουν και τεχνικές με τις οποίες οι πατέντες κρατάνε για πάντα), και μπορεί να έχει το πλήρες μονοπώλιο εκμετάλλευσης αυτών των εφαρμογών για την περίοδο αυτή.

Στις ΗΠΑ οι πατέντες λογισμικού έχουν υιοθετηθεί ήδη από την δεκαετία του '80. Μόνο η ΙΒΜ έχει 26.000 πατέντες στις ΗΠΑ και 40.000 στον κόσμο. Όπως καταλαβαίνετε, μια μικρή επιχείρηση λογισμικού στις ΗΠΑ που λαμβάνει ένα έγγραφο που λέει ότι πριν από 8 χρόνια παραβίασε μία από τις πατέντες μιας μεγάλης εταιρείας δεν έχει και πολλές επιλογές: ή θα πάει σε δίκη, ή θα προχωρήσει σε "διακανονισμό" με την εταιρία. Αν μη τι άλλο επειδή το κόστος και μόνο να πάει στη δίκη (άσχετα με την έκβασή της) θα κοστίσει πολλά περισσότερα από το τζίρο της μικρής εταιρίας και ο ιδιοκτήτης της στην καλύτερη περίπτωση θα καταλήξει δικαιωμένος στη φυλακή από χρέη, θα "διαλέξει" αναγκαστηκά τη δεύτερη "επιλογή". Έτσι, αυτό που στην πράξη γίνεται είναι ότι δεν υπάρχουν δίκες για πατέντες λογισμικού στις ΗΠΑ. Οι μεγάλες εταιρίες τα βρίσκουν μεταξύ τους και ... γίνονται συνέταιροι με τις μικρές που θα μπορέσουν να σηκώσουν το κεφάλι τους, απλά εκχωρώντας τους δικαίωμα χρήσης σε κάποιες από τις πατέντες τους...

Στην Ευρώπη λοιπόν έχουμε την εξής κατάσταση: από τα τέλη της δεκαετίας του '80 το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών (ΕΓΠ) εκχωρεί (παράνομα) χιλιάδες πατέντες λογισμικού. Προφανώς, στο βαθμό που είναι παράνομες, δεν είναι ισχύουν... Γι' αυτό υπάρχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν) όμως! Η δράση του ΕΓΠ ήταν ένα από τα κύρια επιχειρήματα της Κομισιόν όταν εισήγαγε την οδηγία για τις πατέντες λογισμικού: "τις έχουμε που τις έχουμε, δεν τις νομιμοποιούμε κιόλας";

Η ευρωπαϊκή κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού αντιτάχτηκε σε αυτή την διαδικασία. Η καμπάνια Eurolinux Petition κατάφερε να συγκεντρώσει 400.000 υπογραφές μέσω διαδικτύου ενάντια στην οδηγία, με πρώτο αποτέλεσμα την αποδοχή με βαριές τροποποιήσεις της οδηγίας από την Ευρωβουλή το 2003.

Ωστόσο η κόντρα συνεχίστηκε, με ακόμα περισσότερα λεφτά να πέφτουν στο λόμπινγκ αλλά και με μεγαλύτερη ακόμα συσπείρωση από την μεριά των ακτιβιστών του ελεύθερου λογισμικού, με το FFII (Foundation for a Free Information Infrastructure) να είναι η πιο οργανωμένη έκφραση αυτού του κινήματος. Έτσι, τον Ιούλη του 2005 η οδηγία απορρίφθηκε από την Ευρωβουλή.

Σε όλα αυτά τα χρόνια, στο πλευρό των ακτιβιστών τάχθηκαν όλα τα μικρά κόμματα, ενώ τα κόμματα εξουσίας δεν μπόρεσαν να έχουν ενιαία άποψη. Εντάξει, υπήρχαν και κόμματα όπως η Νέα Δημοκρατία, που δεν είχαν κανένα πρόβλημα να δηλώσουν - δια στόματος Αλογοσκούφη- ότι η υποστήριξη του ελεύθερου λογισμικού είναι «μια αντίληψη η οποία αν υιοθετηθεί, θα καταδικάσει τη χώρα στην ψηφιακή υπανάπτυξη για πάρα πολλά χρόνια, διότι όλοι ξέρουμε ότι το ελεύθερο λογισμικό έχει πολύ περιορισμένες εφαρμογές και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο ευρέως όσο άλλο λογισμικό.». Όπως αποδείχτηκε εξάλλου τόσο με το νόμο του '93 σε σχέση με την πνευματική ιδιοκτησία όσο και με την συμφωνία κυβέρνησης - Microsoft το 2006, η οποία παραμένει ακόμα επίσημα μυστική (!), οι σχέσεις της ΝΔ με τα λόμπι "αγοραπωλησίας του πνεύματος" ήταν και παραμένουν άριστες.

Η απόφαση του 2005 ήταν μια μεγάλη νίκη λοιπόν. Ήταν η πρώτη φορά μάλιστα που η Ευρωβουλή απέρριπτε οδηγία της Κομισιόν. Αν και η σημαντικότερη μάχη κερδήθηκε, αυτό δεν σημαίνει καθόλου ότι ο πόλεμος τελείωσε.

Από την μία υπάρχει η προσπάθεια εκ νέου από την Κομισιόν για την δημιουργία "Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Πατεντών", προκειμένου να λύνονται συγκεντρωτικά και σε επίπεδο Ευρώπης οι διαμάχες γύρω από το τι είναι πατέντα κτλ. Πρακτικά πρόκειται για τη δημιουργία ενός υπερ-μηχανισμού που δεν θα κάνει τίποτα άλλο από το να νομιμοποιεί τις "ανομίες" του Ευρωπαϊκού Γραφείου Πατεντών, και να εισάγει μεταξύ άλλων τις πατέντες από την πίσω πόρτα.

Από την άλλη, μια παράλληλη διαδικασία (που αφορά κυρίως το μέλλον του διαδικτύου) είναι αυτή της "ενίσχυσης της νομοθεσίας" σε σχέση με το "copyright" - αποκλειστικό διακαίωμα στην αντιγραφή, που έχει να κάνει κυρίως με τα βιβλία, τα τραγούδια και τις ταινίες. Στην πράξη οι πολυεθνικές του θεάματος θέλουν να διατηρήσουν τους όρους της "αγοράς" και αυτό προϋποθέτει να αποκτήσουν έλεγχο στο τι κατεβάζει ο καθένας μας από το διαδίκτυο. Ήδη στις αρχές του 2007 η ευρωβουλή ψήφισε σε πρώτη ανάγνωση οδηγία που θεωρεί έγκλημα την παραβίαση της "πνευματικής ιδιοκτησίας". Σκοπός των πολυεθνικών του θεάματος που κρύβονται πίσω από αυτή την οδηγία είναι να βάλλουν την αστυνομία να κυνηγάει τον καθένα που κατεβάζει μουσική ή ταινίες (όπως καταλαβαίνετε χρειάζεται μεγάλος κατασταλτικός μηχανισμός για να γίνει αυτό). Εικόνες από αστυνομικά κολαστήρια όπου οι ασφαλίτες θα χτυπάνε έφηβους και θα τους ρωτάνε: "λέγε ρε, θα ξανακατεβάσεις παράνομα μουσική;" ίσως δεν είναι και τόσο μακριά...

Γυρίζοντας στο θέμα των πατεντών, αξίζει να αναφερθούμε στις προεκτάσεις του. Αν και το ελεύθερο λογισμικό έχει δημιουργήσει ένα κίνημα που πρακτικά βρίσκεται σε όλο το δυτικό κόσμο (και όχι μόνο) και μπορεί να πετυχαίνει νίκες, δεν ισχύει κάτι αντίστοιχο σε σχέση με τις πατέντες στα φάρμακα. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι στον Τρίτο κόσμο πεθαίνουν λόγω των πατεντών φαρμακοβιομηχανιών που θησαυρίζουν με τα πτώματα τους. Πέρα από τη λέξη "πατέντα", το δεύτερο κοινό αυτών των δυο θεμάτων είναι η παγκόσμια νομοθεσία και τα λόμπι (την μία υπερασπίζεσαι την Microsoft, την άλλη το θάνατο - δουλειά και αυτή! Έχει όμως πολλά λεφτά...).

Η 5η Ιουλίου ας είναι λοιπόν μια μέρα "γιορτής και μνήμης". Γιατί ο αγώνας συνεχίζεται πιο εύκολα όταν υπάρχουν νίκες...

EUPACO 2: H αναζήτηση

2007-06-30T22:02:00.000+02:00

Ακολουθεί μια αναφορά από το 2ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πατεντών. Προσπάθησα να την κάνω αναλυτική, αλλά δεν πρόλαβα να συμπεριλάβω ακόμα όλη τη συζήτηση. Παραθέτω λοιπόν τα παρακάτω και επιφυλλάσσομαι για μια αναλυτικότερη παρουσίαση...

EUPACO 2: Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πατεντών.

15 με 16 Μάη 2007 πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες (σε ένα πολυτελές ξενοδοχείο) το δεύτερο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Πατεντών. Ενώ το πρώτο οργανώθηκε από το FFII, το δεύτερο οργανώθηκε από την ESOMA, αδελφή οργάνωση του FFII, προσανατολισμένη στις μικρομεσαίες εταιρείες και τις εταιρείες λογισμικού (που πιέζονται από τη Microsoft).

Σε σχέση με το πρώτο συνέδριο, αυτή τη φορά το επίπεδο ήταν ακόμα πιο υψηλό.

Από την μιά είχαμε επιλεγμένους ομιλητές:
Νομικοί, πληροφορικάριοι, οικονομολόγοι από μια σειρά από πανεπιστήμια των ΗΠΑ που κριτήκαραν το σύστημα πατεντών των ΗΠΑ "από μέσα", πανεπιστημιακοί από την Ευρώπη που εντόπιζαν τις αδυναμίες του ευρωπαϊκού συστήματος και ατοπήματα του Ευρωπαϊκού Γραφείου Πατεντών, μέλη της διεύθυνσης, αλλά και εργαζόμενοι του Ευρωπαϊκού Γραφείου Πατεντών και... τα μέλη της Κομισιόν (Ευρωπαϊκής Επιτροπής). Επιπλέον ήταν οι υπεύθυνοι για την πολιτική της IBM για τα πνευματικά δικαιώματα (όπως και την προηγούμενη φορά) και ο πρόεδρος του ιδρύματος Ubuntu, Mark Shuttlewoth - ο οποίος ήταν και ο στάρ του συνεδρίου.

Η παρουσία των μελών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ήταν από αστεία μέχρι... τρομακτική και ας ξεκινήσουμε με αυτό...

Γενικά ήταν κάπου 6-7 μέλη της Επιτροπής που ήταν παρόντα σε ολόκληρο το συνέδριο. Για όσους δεν ξέρουν τι είναι η Κομισιόν, είναι ένα γραφειοκρατικό όργανο που λειτουργεί υπό σκιώδεις και πλήρως αδιαφανείς διαδικασίες, που δεν ψηφίζεται από τους λαούς της Ευρώπης, αλλά ωστόσο μπορεί και βγάζει οδηγίες που όλες οι κυβερνήσεις είναι υποχρεωμένες μετά να ακολουθήσουν. Θα έχετε ακούσει πώς μιλάνε τα κανάλια όταν "ο Τάδε επίτροπος" θα έχει συνάντηση με τον υπουργό ή τον πρωθυπουργό και είτε του λέει μπράβο είτε του τραβάει το αυτάκι.

"Αυτοί οι τύποι έχουν συνηθίσει να μιλάνε μόνο με δύο, άντε το πολύ τρία άτομα και πάντα από θέση ισχύος", μου είπε ένας ακτιβιστής του FFII από κάποια σκανδιναβική χώρα στο διάλειμμα, ενώσω προσπαθούσαμε μάταια να εντοπίσουμε κάποιον από τους περίπου 120 συμμετέχοντες που να είχε καταλάβει τι είπαν οι επίτροποι.

Ένας πολύ γνωστός επίτροπος για παράδειγμα ήταν ο επίτροπος Μπολκεστάιν, ο οποίος είχε την αντίστοιχη οδηγία για την εξίσωση των εργασιακών σχέσεων προς τα κάτω στην Ευρώπη, ο οποίος παρεπιμπτόντως είχε και πολύ "δημιουργικό έργο" σε σχέση με τις πατέντες λογισμικού και τα πνευματικά δικαιώματα εν γένει.

Οι δυο πρώτοι εισηγητές από την επιτροπή που λέτε, Dr Jens Gaster and David Ellard ήταν καθισμένοι στην εξέδρα των ομιλητών, κολλημένοι κυριολεκτικά ο ένας πάνω στον άλλον, και μιλούσαν μέσα από τα δόντια τους, σε μια γλώσσα που πραγματικά κανένας δεν μπορούσε να καταλάβει. Ήταν κάτι σαν γραφειοκρατικά αγγλικά: Σημείο Α ... σημείο Β... σημείο Γ.. .όπως είχαμε αναφέρει στο σημείο Β ... κτλ. Σαν να τους είχαν βάλλει τιμωρία να διαβάσουν μια οδηγία σε κόσμο που ήθελε να τους λιντσάρει.

Τη δεύτερη μέρα αυτή που μίλησε από την Κομισιόν συστάθηκε από τους προηγούμενους σαν το "think tank" για τα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας. Η εισήγησή της είχε 150 σήμεια και επί της ουσίας το μόνο που έκανε ήταν να περιγράφει ένα απίστευτα δαιδαλώδη και αναποτελεσματικό γραφειοκρατικό μηχανισμό για την παραγωγή πολιτικής και θέσεων για τα πνευματικά δικαιώματα που ως επί το πλείστον δεν λειτουργεί, και όποτε λειτουργήσει είναι για κακό και όχι για καλό. Και κοστίζει και πανάκριβα.

Όλες οι παρουσιάσεις υπάρχουν στο site του EUPACO 2

Μια πιο αναλυτική παρουσίαση του Συνεδρίου
(δεν έχουν όλες οι τοποθετήσεις ενδιαφέρον, αλλά έτσι για το αρχείο)

O Ron Marchant, συνταξιούχος, πρώην Chief Executive, του γραφείου πατεντών της Βρετανίας άνοιξε την συζήτηση λέγοντας ότι "βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ήμασταν πριν από 30 χρόνια, όταν ξεκινούσε το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών, το οποίο χορηγεί 31 πατέντες" μονοκοπανιάς (όσα και τα μέλη του) και όχι μία - πράγμα που δεν ισχύει στην πράξη, επιτρέψτε μου να σχολιάσω. "Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις (SMEs) είναι το κλειδί για την Ευρώπη". "Το κόστος των πατεντών είναι πολύ μεγάλο σε σχέση με τους ανταγωνιστές μας - ΗΠΑ, Ιαπωνία". "Είμαστε υποχρεωμένοι να μεταφράζουμε κάθε πατέντα σε 23 γλώσσες και αυτό είναι ακριβό. Για να κατοχυρώσεις μια πατέντα σε 13 από τις 27 χώρες της ΕΕ το κόστος είναι 11 φορές μεγαλύτερο από την πατέντα των ΗΠΑ".

ερώτηση: "Λέτε ότι το κόστος των πατεντών είναι πολύ ψηλό στην Ευρώπη σε σχέση με τις ΗΠΑ. Ωστόσο κάποια κόστη (πχ οι αποζημιώσεις σε περίπτωση παράβασης) είναι χαμηλότερες στην Ευρώπη από ότι στις ΗΠΑ. Αν μειωθεί το κόστος για την απόκτηση μιας πατέντας, δεν θα μεγαλώσουν τα υπόλοιπα κόστη;"

απάντηση: "Συμφωνώ μαζί σας ότι θα υπήρχε πρόβλημα αν όντος ήταν πολύ εύκολο να αποκτήσεις πατέντες" ...!

Dominique Guellec, πρώην διευθυντής οικονομολόγος του Ευρωπαϊκού Γραφείου Πατεντών είπε:
"Σήμερα έχουμε μια νέα οικονομική χρήση των πατεντών και της πνευματικής ιδιοκτησίας γενικότερα","στην Ιαπωνία σήμερα όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις τρέχουν για πατέντες". "Ξέρουμε γενικά για τις πατέντες τι είναι, αλλά έχουμε δεν ξέρουμε πολλά για το πως χρησιμοποιούνται"."Υπάρχει μια τάση για "χρηματοποίηση" - monetarisation - των πατεντών". (στις ΗΠΑ υπήρχαν τράπεζες που έδιναν δάνεια με βάση το "πορτφόλιο" πατεντών της εταιρίας). "Χρειάζονται κάποια πολιτικά μέτρα: 1. Η προώθηση υψηλής ποιότητας πατεντών, 2. Διαφάνεια στις πατέντες."
(έδωσε και ένα site του στυλ www.oecd.org/sti/...)

Jim Bessen, Boston University. "Η ισορροπία των πατεντών", ήταν ο τίτλος της παρουσίασης. "Ψάχνουμε να βρούμε την παγκόσμια αξία των πατεντών". "Τα ζητήματα της Ευρώπης κατά κάποιον τρόπο θα λυθούν στα δικαστήρια των ΗΠΑ"."Οι πατέντες λειτουργούν άραγε σαν ιδιοκτησία; Που σημαίνει να μπορείς να επενδύσεις σε αυτές και να υπάρξει εμπόριο;". "Ακόμα και η ιδιοκτησία όμως μπορεί να αποτύχει. Πχ στην αγορά ακινήτων μπορεί να χτίσεις μια πανάκριβη πολυκατοικία και μετά να καταλάβεις ότι την έχτισες στο οικόπεδο του γείτονα". "Έχουμε από τη μια το κίνητρο(incentive) που είναι η αξία των πατεντών, και από την άλλη το κόστος των αντιδικιών, που είναι τα έξοδα για δίκες. Το κόστος για τις πατέντες στις ΗΠΑ είναι πολύ μικρότερο από τα λεφτά που δίνουν για δικηγόρους"."Στην φαρμακευτική/χημική βιομηχανία υπάρχουν αξιοσημείωτα έσοδα από τις πατέντες. Στο λογισμικό όχι. Σήμερα το σύστημα πατεντών αποτυγχάνει σαν ιδιοκτησία".

Dr Paola Giuri, LEM, Sant'Anna School of Advanced Studies, Pisa. "Κόστος και οφέλη από τις πατέντες". "Η pat-val Survey, EPO 1992-1997 περιλαμβάνει απαντήσεις από 9.550 εφευρέτες. Το 36% των πατεντών δεν χρησιμοποιούνται" (σσ: είναι ένα θέμα βέβαια το τι εννοείς "χρήση" των πατεντών. Αν εννοείς πόσες από αυτές τις ιδέες που πατενταρίστηκαν φτάσανε στην παραγωγή και την κατανάλωση, μάλλον μεγαλύτερος μου φαίνεται ο αριθμός των άχρηστων πατεντών. Αν θεωρείς χρήση τη δικαστική διαμάχη - έχω 100 πατέντες, έχεις 2 ή καμία, πάμε μια κόντρα; - μάλλον χρησιμοποιούνται αρκετές...). "Οι μικρές εταιρίες χρησιμοποιούν περισσότερο τις πατέντες - δηλ. πατεντάρουν μεγαλύτερο ποσοστό από τις εφευρέσεις τους - σε σχέση με τις μεγαλύτερες".
Συζήτηση:

Paola: Ίσως τελικά δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη διάχυση της τεχνογνωσίας μέσα από το σύστημα πατεντών (σσ: υποτίθεται ότι αυτός είναι ο πρωταρχικός σκοπός του).
Jim: "Γιατί πληρώνουν πατέντες αφού δεν τις χρησιμοποιούν; Μα είναι όπως την ασφάλεια. Πληρώνεις για να έχεις όταν θα σου συμβεί ένα ατύχημα. Ίσως τελικά οι πατέντες όντος να μπλοκάρουν πέρα από τα όριά τους"

Dr David Martin, Κομισιόν: "Η Κομισιόν δεν έχει καμία θεσμική σχέση με το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών".

Daniel Ravicher, Executive Director, Public Patent Foundation καταπληκτικός λόγος, αρκετά συνδικαλιστικός, παραλληλισμός των πατεντών με ... την θανατική ποινή (ο Georg Ryan δεξιός και εν γένει διεφθαρμένος γερουσιαστής είπε στο τέλος της θητείας του ότι "το σύστημα της θανατικής ποινής έχει ένα πρόβλημα ... ποιότητας". "Όταν χορηγείς μια πατέντα δεν δίνεις δικαιώματα σε έναν άνθρωπο, αφαιρείς δικαιώματα από 5.999.999.999 άλλους".

Prof. Beth Noveck, Peer-to-Patent Project, New York Law School. Στα πρότυπα του wikipedia στήνεται ένα πρότζεκτ με την στήριξη του κράτους των ΗΠΑ και μιας σειράς από μεγάλες εταιρίες για την αξιολόγηση των πατεντών. Το πρόγραμμα είναι πιλοτικό και οι εταιρείες που συμμετέχουν (Microsoft, General Electric, IBM, Oracle κτλ) θα δώσουν 250 πατέντες για κρίση από το κοινό. "Το ελεύθερο λογισμικό θα σώσει τελικά το σύστημα πατεντών;", ήταν ενα από τα σχόλια που έγιναν.

Dr Roger Burt, Intellectual Property Law Counsel, IBM Europe. "Κριτήρια Ευρεσιτεχνείας". "Κάτι που δεν είναι προφανές σε ένα επιδέξιο άτομο (EPC, Art. 56)". "Πρωτοβουλίες ελέγχου της ποιότητας των πατεντών:
Peer to Patent
Open Sorce as Prior Art
Patent Quality Index
Amicus - "φίλος του δικαστηρίου":
philips: ακρίβεια στην ερμηνεία των αξιώσεων.
e-bay: ισορροπία στην χορήγηση ασφαλιστικών μέτρων.
Παγκόσμια Συλλογική Εξέταση: ένας κοινός χώρος εργασίας που θα συμμετέχουν εξεταστές από όλο τον κόσμο, θα μοιράζονται τα αποτελέσματα και τις αναλύσεις τους.

Francis Hagel, Intellectual Property Manager, CGGVeritas

"Η πνευματική ιδιοκτησία δεν είναι από μόνη της ένας στόχος". "Ποιος είναι αρμόδιος να κρίνει; Μα οι θεσμοί. Αυτή είναι η δημοκρατία. Έχουμε ένα καλό σύστημα πατεντών στην Ευρώπη. Οι προκλήσεις που έχουμε μπροστά μας είναι:
1. Να διατηρήσουμε και να βελτιώσουμε τις ισορροπίες.
2. Ισορροπία με το Ευρωπαϊκό Γραφείο Πατεντών.
3. Να ενοποιήσουμε το νομικό σύστημα
4. Παγκόσμιο επίπεδο.

Θέλουμε να έχουμε περισσότερες αιτήσεις και λιγότερες πατέντες."

Κυβέρνηση - Microsoft: Ένας χρόνος σκάνδαλο

2007-06-24T23:36:00.000+02:00

ΚΟΙΝΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΩΝ:
* Foundation for a Free Information Infrastructure (FFII)
* Ένωση Ελλήνων Χρηστών και Φίλων Linux (HELLUG)
* Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ)

=============================================
Τι θέλουν να κρύψουν κυβέρνηση και Microsoft;
=============================================

Αθήνα, 22 Ιουνίου 2007. Πάνω από ένα χρόνο μετά το κλείσιμο της
συμφωνίας μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και Microsoft, η κυβέρνηση
αφήνει αναπάντητες τουλάχιστον έξι ερωτήσεις που έχουν κατατεθεί από
βουλευτές, ενώ πηγές αναφέρουν ότι ένα κεντρικό σημείο της συμφωνίας
είναι η αγορά 70 χιλιάδων καινούργιων υπολογιστών με λογισμικό της
Microsoft, σε τιμές που θα συμφωνηθούν εκ των υστέρων.

Μετά το κλείσιμο της συμφωνίας στη 1 Φεβρουαρίου 2006, τις επιφυλάξεις
τους εξέφρασαν τόσο το FFII όσο και αρκετοί βουλευτές, οι οποίοι
ζήτησαν να δουν το ακριβές κείμενο της συμφωνίας. Μέχρι σήμερα, η
κυβέρνηση έχει αγνοήσει αυτά τα αιτήματα και το κείμενο παραμένει
μυστικό. Εν τω μεταξύ, σε ανύποπτο χρόνο διέρρευσε κείμενο που
μοιάζει να είναι μέρος του κειμένου της συμφωνίας, και που δίνει μια
αποικιοκρατική εικόνα, πολύ διαφορετική από αυτήν που δίνουν τα δελτία
τύπου της κυβέρνησης και της Microsoft.

======
Σχόλια
======

Ο Αντώνης Χριστοφίδης, αντιπρόεδρος του FFII, σχολιάζει: «Όταν η
κυβέρνηση κλείνει συμφωνία με συγκεκριμένο προμηθευτή χωρίς να
προηγηθεί δημόσιος διαγωνισμός, αυτό ήδη γεννά την καχυποψία. Όταν
αυτός ο προμηθευτής κατ' εξακολούθησιν χρησιμοποιεί αθέμιτες
μονοπωλιακές τακτικές, όπως φαίνεται και από τη συνεχή διαμάχη με την
Κομισιόν, τότε το θέμα ξεφεύγει από τα στενά πλαίσια ενός πιθανού
οικονομικού σκανδάλου και τίθεται σοβαρό θέμα εμποδίου στην ανάπτυξη
μιας ελεύθερης ανταγωνιστικής οικονομίας.»

Ο Richard Kweskin, πρόεδρος του HELLUG, προσθέτει: «Τα δελτία τύπου
κυβέρνησης και Microsoft μιλούν για προνομιακούς όρους για την
προμήθεια λογισμικού, και για το δικαίωμα απόκτησης των νέων εκδόσεων
για τρία χρόνια. Εγώ δεσμεύομαι, προσωπικά και ως HELLUG, να χορηγήσω
άδειες χρήσης στην τιμή των μηδέν ευρώ και μηδέν λεπτών, για
απεριόριστη χρήση, σε απεριόριστο πλήθος υπολογιστών, με απεριόριστο
δικαίωμα αναβάθμισης και για πάντα, χωρίς επιφυλάξεις και χωρίς
υποσημειώσεις. Σε σχέση με τι ακριβώς είναι προνομιακοί οι όροι της
Microsoft;»

O Δημήτρης Τσίγκος, πρόεδρος της ΕΠΕ, προσθέτει: «Το λογισμικό που
χρησιμοποιείται στο δημόσιο τομέα πρέπει να είναι ανοικτό ώστε να
είναι εφικτή η πλήρης γνώση και έλεγχος των ιδιοτήτων του από τους
χρήστες, δηλαδή τις δημόσιες υπηρεσίες και τους πολίτες. Λόγοι
εθνικής ασφάλειας και προστασίας του δημόσιου συμφέροντος επιβάλλουν
το ίδιο και σε σχετικούς τομείς ιδιωτικών φορέων, όπως οι
τηλεπικοινωνίες. Η πρόσδεση της χώρας στο μοντέλο του κλειστού
λογισμικού εγκυμονεί κινδύνους που συνδέονται με την εθνική μας
κυριαρχία και την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων.»

Ο Pieter Hintjens, πρόεδρος του FFII, καταλήγει: «Αν μια ιδιωτική
εταιρία κλείσει μυστική συμφωνία με ένα διεφθαρμένο μονοπώλιο, τότε
προδίδει τους πελάτες της, τους μετόχους της, και τους εργαζομένους
της. Όταν όμως κάνει το ίδιο μια κυβέρνηση, τότε προδίδει όλους τους
πολίτες της χώρας. Αν ο κόσμος ήταν τέλειος, οι ψηφοφόροι θα τους
πετούσαν έξω χωρίς άλλη κουβέντα. Θα ήθελα να ήμουν Έλληνας και να
είχα δικαίωμα ψήφου.»

========================
Περισσότερες πληροφορίες
========================

* Έγγραφο που φέρεται πως είναι μέρος του κειμένου της συμφωνίας:
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/files/SPA.el.pdf (ελληνικά)
http://sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/files/SPA.en.pdf (αγγλικά)

* 1 Φεβρουαρίου 2006, δελτίο τύπου της κυβέρνησης για τη συμφωνία:
http://www.mnec.gr/el/press_office/DeltiaTypou/dt/dt-2006-02-01a.html

* 1 Φεβρουαρίου 2006, δελτίο τύπου της Microsoft για τη συμφωνία:
http://www.microsoft.com/hellas/press/2006a/glf.mspx

* 1 Φεβρουαρίου 2006, δελτίο τύπου του FFII με τις πρώτες
επιφυλάξεις:
http://lists.ffii.org/pipermail/gr-news/2006-February/000006.html

* 26 Ιουλίου 2006, ερώτηση πέντε βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, στην οποία
ζητούν την κατάθεση του πλήρους κειμένου της συμφωνίας. Η ερώτηση
είχε πρωτοκατατεθεί στις 16 Μαρτίου 2006, αλλά οι βουλευτές την
κατέθεσαν πάλι με το ίδιο κείμενο, εφόσον ως τότε ήταν αναπάντητη.
Η ερώτηση εξακολουθεί ως σήμερα να μην έχει απαντηθεί από την
κυβέρνηση.
http://www.pasok.gr/portal/gr/-1000000/37432/7/7/1/showdoc.html

* Αποσπάσματα από τα πρακτικά της Βουλής:

9/2/2006: Απόσπασμα από την απάντηση του κ. Σιούφα σε σχετική
ερώτηση του βουλευτή Αθανασίου Λεβέντη: «όλοι ξέρουμε ότι το
ελεύθερο λογισμικό έχει πολύ περιορισμένες εφαρμογές και δεν μπορεί
να χρησιμοποιηθεί τόσο ευρέως όσο άλλο λογισμικό».
http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=es060209.txt

21/9/2006: «Η με αριθμό 989/18-9-2006 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή
του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίου Λεβέντη προς
τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, σχετικά με την σύμβαση
μεταξύ του Ελληνικού Δημοσίου και της Microsoft διαγράφεται λόγω
κωλύματος του κυρίου Υπουργού.»
http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=end060921.txt

5/10/2006: «Η με αριθμό 5/2-10-2006 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή
του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίου Λεβέντη προς
τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, σχετικά με τη σύμβαση
μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της «MICROSOFT» διαγράφεται λόγω
κωλύματος του κυρίου Υπουργού.»
http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=end061005.txt

17/11/2006: «Η με αριθμό 81/14.11.2006 επίκαιρη ερώτηση του
Βουλευτή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αθανασίου
Λεβέντη προς τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, σχετικά με τη
σύμβαση μεταξύ του ελληνικού δημοσίου και της “MICROSOFT”
κ.λπ. διαγράφεται λόγω κωλύματος του κυρίου Υπουργού.»
http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=end061117.txt

02/02/2007: Γεώργιος Ανωμερίτης: «Ακριβώς σαν σήμερα –πέρυσι-
υπέβαλα ερώτηση στον κύριο Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών και
του ζητούσα να καταθέσει τη σύμβαση του ελληνικού δημοσίου με τη
«MICROSOFT» ύψους 1.000.000.000 ευρώ. Και μέχρι σήμερα, ένα χρόνο
μετά, δεν την έχει καταθέσει.»
http://www.parliament.gr/ergasies/showfile.asp?file=end070202.txt

===========
Επικοινωνία
===========

FFII HELLUG ΕΠΕ
Αντώνης Χριστοφίδης Richard Kweskin Δημήτρης Τσίγκος
2106521785, 6979924665 6939518117 6944563690
anthony@itia.ntua.gr board@hellug.gr proedros@epe.org.gr

Το FFII (Foundation for a Free Information Infrastructure) είναι
ευρωπαϊκός μη κερδοσκοπικός οργανισμός για τη διάδοση της δυνατότητας
επεξεργασίας της πληροφορίας, και στηρίζει την ανάπτυξη πληροφοριακών
αγαθών βασισμένων στο copyright, τον ελεύθερο ανταγωνισμό και τα
ανοιχτά πρότυπα. Περισσότερα από 850 μέλη, 3 χιλιάδες εταιρείες και 90
χιλιάδες υποστηρικτές έχουν εμπιστευτεί στο FFII την εκπροσώπησή τους
σε θέματα δημόσιας πολιτικής σχετικά με διανοητική ιδιοκτησία στην
επεξεργασία δεδομένων.

Η Ένωση Χρηστών και Φίλων Λίνουξ Ελλάδας (HELLUG) είναι μη
κερδοσκοπικός σύλλογος για την προώθηση του Linux. Διοργανώνει
εκπαιδευτικές και ενημερωτικές δραστηριότητες, ευαισθητοποιεί τους
φορείς, στηρίζει τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των χρηστών Linux, και
ενθαρρύνει την έρευνα στην πληροφορική. Με τη συγκέντρωση στους
κόλπους του του πιο ειδικευμένου και έμπειρου ανθρώπινου δυναμικού, ο
HELLUG είναι ο ελληνικός οργανισμός με το μεγαλύτερο κύρος σε θέματα
Linux, και ένας από τους πιο αναγνωρισμένους σε θέματα ελεύθερου
λογισμικού, πληροφορικής και δικτύων.

Η Ένωση Πληροφορικών Ελλάδας (ΕΠΕ) είναι πρωτοβάθμια επαγγελματική
οργάνωση του νόμου 1712/1987 και εκπροσωπεί τους πτυχιούχους και
διπλωματούχους όλων ανεξαιρέτως των τμημάτων Πληροφορικής Ελληνικών
Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (Α.Ε.Ι.) ή ισοτίμων τμημάτων του
εξωτερικού. Σκοπός της ΕΠΕ είναι η διαφύλαξη, η μελέτη και η προαγωγή
των κοινών οικονομικών, κοινωνικών και επαγγελματικών συμφερόντων των
Ελλήνων Πληροφορικών, στα πλαίσια της εξυπηρέτησης του κοινωνικού
συνόλου.

Mark Shuttleworh: Ομιλία στο EUPACO 2.

2007-05-18T20:56:00.001+02:00

Βίντεο από την ομιλία του Mark Shuttleworth, προέδρου του ιδρύματος ubuntu, στο δεύτερο συνέδριο για τις πατέντες στην Ευρώπη ( www.eupaco.org ), που οργανώθηκε από την ESOMA - το "εμπορικό alter - ego" του FFII .

To βίντεο μπορειτε να το κατεβάσετε από εδώ

(Αν μπορεί κάποιος να μου πεί πώς να το κάνω να παίζει κατευθείαν από το μπλογκ μου θα είναι πολύ καλοδεχούμενη η συνεισφορά... ;D )

Tο πρώτο Barcamp στο Παρίσι.

2007-05-13T17:07:00.000+02:00

Χθες πραγματοποιήθηκε το πρώτο Barcamp στο Παρίσι.

Το Barcamp έγινε στα γραφεία της YAHOO fr, με τη στήριξη τριών μικρότερων επιχειρήσεων. Το γεγονός ότι οργανώθηκε εκεί είχε καταλυτική επίδραση ... στο φαγητό, τα αναψυκτικα και τα παγωτά, που ήταν όλα δωρεάν!

Η συμμετοχή ήταν πολύ μεγάλη (δεν ξέρω ακόμα ακριβή αριθμό συμμετεχόντων... ). Πάντως ενώ η αρχική λίστα είχε 150 συμμετέχοντες, οι διοργανωτές άνοιξαν μια λίστα αναμονής με άλλα 50 άτομα, η οποία επίσης συμπληρώθηκε πολύ γρήγορα. Η συμμετοχή ήταν δωρεάν.

Μα, τι είναι αυτό το Barcamp...?

Λοιπόν. Φανταστείτε ένα κάλεσμα από κάποιον (εσάς για παράδειγμα) σε μια σελίδα (www.barcamp.org) για να βρεθούν μαζί όσοι ενδιαφέρονται να ... δουλέψουν από κοινού, σε ένα διαφορετικό περιβάλλον από αυτό της εργασίας τους.

Το Barcamp ξεκίνησε σαν ένα "μη-συνέδριο", που απευθυνόταν σε κόσμο που ενδιαφερόταν για το Web 2.0 και γενικά την "ψηφιακή δημιουργικότητα", και είχαν αποκλειστεί από το Foocamp (ένα συνέδριο για την τεχνολογία). Όλα αυτά κάπου κοντά στο Σαν Φραντζίσκο το 2005. Το "αρχηγείο" των οργανωτών ήταν ένα καφέ που παρείχε wifi και είχε γίνει στέκι του σχετικού κόσμου (όταν λέμε σχετικός κόσμος εννοούμε βικιπεδειάδες, μπλόγκερ, χάκερς κτλ). Μέσα σε δυο εβδομάδες 200 άτομα μαζεύτηκαν σε αυτό το πρώτο Barcamp, το οποίο έγινε ένα γεγονός για τον κόσμο του διαδικτύου.

Πίσω στο Παρίσι λοιπόν, και στα σημερινά...

Αφού πήραμε τα μπλουζάκια μας ήπιαμε τον καφέ μας, και μετά από λίγα εισαγωγικά καλωσορισματα (λίγα), συστήθήκαμε (ο καθένας με το όνομά του και τρία tags), και άρχισε ο κόσμος να συμπληρώνει θέματα για συζήτηση σε ένα πίνακα. Κάθε συζήτηση διαρκούσε μια ώρα.

Γρήγορα ο πίνακας συμπληρώθηκε γρήγορα και ο καθένας πήγε στη συζήτηση που του άρεσε στην αντίστοιχη αίθουσα (όπως στα κοινωνικά φόρουμ). Το κλίμα ήταν γενικά πολύ καλό και όλοι ήταν γενικά ευδιάθετοι και ικανοποιημένοι για το γεγονός ότι βρέθηκαν σε ένα χώρο όπου μπορούσαν να γνωρίσουν κόσμο με τα ίδια περίπου ενδιαφέροντα. Τα μπλουζάκια βοηθούσαν σε μια προσέγγιση.. peer to peer...

Ενδεικτικά κάποιες από τις συζητήσεις ήταν: co-working space (σχετικά με αυτό το ρεύμα του να βρίσκονται άνθρωποι με κοινά ενδιαφέροντα και να δουλεύουν μαζί), open data project (ένα πρότζεκτ απευθυνόμενο σε επιχειρήσεις -και δη μάνατζερ- για δωρεάν δημόσια ανώνυμη ανταλλαγή των στοιχείων των εταιριών προκειμένου να προκύψουν καλύτερες αναλύσεις και συμβουλές), εκπαίδευση, οικονομικές συναλλαγές μέσω peer to peer δικτύων, συγκεκριμένες προτάσεις για πρότζεκτ ελεύθερου λογισμικού και πολλές πολλές άλλες συζητήσεις που τώρα δεν θυμάμαι.

Ένα πρώτο σχόλιο είναι ότι μάλλον το co working Θα γίνει γρήγορα μια παράδοση στο Παρίσι. Άλλωστε υπάρχει και μια παράδοση συλλογικής δουλειάς, συλλογικής ζωής (πχ καταλήψεις σε γειτονιές, πάρτυ από κοινού οργανωμένα, δίκτυα αλληλεγγύης κτλ).

Μια επίσης ενδιαφέρουσα διάσταση είναι ότι τα διάφορα co working spaces ανά πόλη (Σαν Φραντζίσκο, Νέα Υόρκη, Παρίσι κτλ) τείνουν να ενοποιηθούν με ένα τρόπο (να αποκτήσουν κοινή βάση δεδομένων, κοινά εργαλεία -προγράμματα κτλ, κοινά πρότζεκτ). Είμαστε ακόμα στην αρχή...

Περισσότερα www.barcamp.org και http://barcamp.org/BarCampParis11 στα γαλλικά.

Βραζιλία: Τέλος στις πατέντες για τα φάρμακα για το AIDS

2007-05-13T03:47:00.000+02:00

Στις 4 Μαϊου (2007) ο πρόεδρος της Βραζιλίας Λούλα ντα Σίλβα πήρε την απόφαση να "σπάσει" την πατέντα στο φάρμακο για το AIDS της εταιρίας Merck & Co, Efavirenz. Η απόφαση ήρθε μετά από άρνηση της εταιρίας να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του Υπουργείου Υγείας της Βραζιλίας για έκπτωση στην τιμή του.(Η Μέρκ είναι η τρίτη σε μέγεθος φαρμακευτική εταιρία στις ΗΠΑ.)

Έτσι πλέον το φάρμακο θα παρασκευάζεται σε ανεξάρτητα από την εταιρία εργαστήρια.

"Η απόφασή μας σήμερα έχει να κάνει με αυτό το φάρμακο, αλλά μπορεί να κάνουμε το ίδιο σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση το κρίνουμε απαραίτητο", είπε ο Λούλα. "Δεν μας νοιάζει αν είναι μια εταιρία των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Βραζιλίας ή της Αργεντινής".

Είναι η πρώτη φορά που βραζιλιάνικη κυβέρνηση σπάει την προστασία των πατεντών από το 1996 που υπέγραψε την αντίστοιχη σύμβαση. Στη χώρα, ο αριθμός των ανθρώπων που πάσχουν από AIDS ανέρχεται στις 180.000 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, 75.000 από τους οποίους χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο φάρμακο.

Σύμφωνα με τον Βραζιλιάνο υπουργό υγείας, η τιμή που πλήρωνε μέχρι τώρα η βραζιλιάνικη κυβέρνηση για το φάρμακο είναι 136% υψηλότερη από την τιμή της εργαστηριακής παραγωγής του.

Η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να είναι ο ασκός του αιόλου που θα φυσήξει και θα στείλει στο διάλο τις πατέντες στα φάρμακα, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για τις ζωές στον που χάνονται καθημερινά στις χώρες του τρίτου κόσμου

Σχετικά links

[1]

[2]

[3]

[4]

Parlez-vouz English?

2007-05-11T12:14:00.000+02:00

Συλλογή υπογραφων για ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέα Format DVD & Blu Ray Discs

Έλαβα και προωθώ το παρακάτω μήνυμα..

Αγαπητοί φίλοι

Όπως ίσως θα γνωρίζετε, ήδη το γνωστό μας DVD βαδίζει προς την Δύση του και να νέου τύπου DVDs είναι πιά εδώ για να πάρουν τη θέση του. Οι κινηματογραφικές εταιρείες αποφάσισαν να μην συμπεριλάβουν τα ελληνικά στην λίστα των διατιθέμενων υποτίτλων. Με δύο λόγια, η γνωστή κίνηση που κάνατε μέχρι τώρα, πριν δείτε ένα έργο, να επιλέγετε ελληνικούς υποτίτλους πρώτα θα πάψει να υφίσταται ως δυνατότητα. Από εδώ και στο εξής θα πρέπει να επιλέγετε κάποια άλλη εναλλακτική γλώσσα ( π.χ. Αγγλικά, Γαλλικά κτλ. ανάλογα με το ποια ξένη γλώσσα μιλά κάποιος) προκειμένου να δείτε την αγαπημένη σας ταινία. Αυτή την περίοδο γίνεται μία προσπάθεια συλλογής υπογραφών που έχει σαν σκοπό την ενσωμάτωση ελληνικών υποτίτλων στα νέου τύπου DVD (High Definition DVDs και Blu-Ray Discs). Η μέχρι τώρα πρόθεση των εταιρειών είναι να μην περιλάβουν την γλώσσα μας στις επιλογές υποτίτλων πράγμα που σημαίνει ότι «όποιος ξέρει Αγγλικά βλέπει έργο ενώ όποιος δεν … τρώει πόρτα από την βιομηχανία του κινηματογράφου». Ας δώσουμε δύο λεπτά από τον χρόνο μας και ας κάνουμε μία βόλτα βάζοντας την υπογραφή μας κι εμείς, ειδάλως θα το δούμε κάποτε μπροστά μας. Μέχρι στιγμής εχουν μπεί 240 υπογραφές* στο site, νούμερο μάλλον χαμηλό για να πείσει, κατά συνέπεια καλό θα ήταν να βοηθήσετε κι εσείς στην προσπάθεια δημοσιοποίησης της προσπάθειας κάνοντας forward το e-mail αυτό σε όσους γνωρίζετε προκειμένου να επιταχυνθεί η συλλογή υπογραφών στο μέτρο του δυνατού.

Το Link έχει μεταφραστεί στα ελληνικά και είναι το : http://www.petitiononline.com/grsubs/petition.html

* Οι υπογραφές σήμερα είναι 15235.

Υπήρχε και παγκόσμια μέρα της πνευματικής ιδιοκτησίας;

2007-05-08T20:43:00.000+02:00

H BSA συμμετέχει στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Πνευματικής Ιδιοκτησίας
(από εδώ.... Ανάμεσα στα μέλη της BSA είναι 25 διεθνείς επιχειρήσεις όπως η ΙΒΜ, η Microsoft, η Cisco, η Hewlett Packard, η Intel, η SAP, Symantec, η Apple.)

Αθήνα, 26 Απριλίου 2007. Η Business Software Alliance (BSA), συνεργάστηκε και φέτος με τον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας (ΟΠΙ) και άλλους ιδιωτικούς φορείς συλλογικής διαχείρισης γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Πνευματικής Ιδιοκτησίας. Στη φετινή διοργάνωση που πραγματοποιήθηκε στον Πολυχώρο «Τεχνόπολις» στο Γκάζι με θέμα «Ενθαρρύνοντας τη Δημιουργικότητα», η BSA παρείχε στους επισκέπτες ενημέρωση σχετικά με την έξαρση του φαινομένου της πειρατείας λογισμικού που ανέρχεται στο υψηλότερο επίπεδο πανευρωπαϊκά με ποσοστό 64%.

«Η συνεισφορά της πνευματικής ιδιοκτησίας στα προϊόντα της σύγχρονης τεχνολογίας είναι τόσο μεγάλη που μερικές φορές ξεχνάμε πόσο πολύ έχει διευκολύνει την καθημερινότητα μας και έχει βοηθήσει στην εξέλιξη και την πρόοδο της κοινωνίας μας σε σημαντικούς κλάδους όπως αυτούς της υγείας, των μεταφορών, των τηλεπικοινωνιών, κ.ά. Η προάσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων αποτελεί ευθύνη όλων μας γιατί προάγει τη δημιουργικότητα, την καινοτομία και τις επιχειρηματικές ευκαιρίες, ιδιαίτερα στη νέα γενιά των δημιουργών». τόνισε ο κ. Γεώργιος-Ανδρέας Ζάννος, Νομικός Σύμβουλος της BSA για την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια του διημέρου, η BSA ενημέρωσε τους επισκέπτες για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί ο καθένας να προστατευθεί από τους επίδοξους πειρατές του Διαδικτύου που διακινούν παράνομα αντίγραφα καθώς και όσων πωλούν πειρατικό λογισμικό χωρίς τις νόμιμες άδειες χρήσης. Η εγκατάσταση και χρήση οποιουδήποτε είδους πειρατικού προγράμματος θέτει σε κίνδυνο την ‘υγεία’ των ηλεκτρονικών υπολογιστών αφαιρώντας το δικαίωμα της τεχνικής υποστήριξης από τον χρήστη. Περισσότερες πληροφορίες παρέχει η BSA μέσω της ιστοσελίδας, www.bsa.org/hellas με επιπλέον χρήσιμες οδηγίες για ασφαλείς αγορές από το Διαδίκτυο, συμβουλές ηλεκτρονικής ηθικής για γονείς, κλπ.

Γερμανία: Διαδήλωση για τις πατέντες λογισμικού

2007-04-17T12:39:00.000+02:00

Στις 26 Μαΐου 2007 θα πραγματοποιηθεί στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας διαδήλωση ενάντια στις πατέντες λογισμικού. Για όσους/όσες βρεθούν εκεί, η πορεία θα ξεκινήσει στις 11 στο Konrad-Adenauer-Platz και θα τελειώσει στις 1... Για περισσότερα (στα γερμανικά) εδώ

ΗΠΑ: Οι πατέντες λογισμικού ενάντια στην ελευθερία της επικοινωνίας.

2007-04-09T15:16:00.000+02:00

Ίσως ήδη γνωρίζετε ή έχετε χρησιμοποιήσει υπηρεσίες VoIP (Voice over IP) που επιτρέπουν τηλεφωνική επικοινωνία μέσω διαδικτύου (δείτε για περισσότερα στην Βικιπαίδεια ). Ίσως επίσης να μην έχετε χρησιμοποιήσει μια από αυτές τις υπηρεσίες (www.voipcheap.com), με την οποία μπορεί κανείς να τηλεφωνήσει δωρεάν σε σταθερά σε μια σειρά από χώρες, εκτός από την Ελλάδα...

Πριν λοιπόν αρκετοί από εσάς το πάρετε χαμπάρι, στις ΗΠΑ ήδη μια από αυτές τις υπηρεσίες κατέστει παράνομη.

Ο λόγος για την εταιρία Vonage, η οποία σύμφωνα με τους δικηγόρους της αριθμεί 2,2 εκατομμύρια πελάτες! Η εταιρία κλήθηκε να πληρώσει 58 εκατομμύρια δολλάρια για παραβίαση 3 πατεντών της εταιρίας Verizon. Για κακή της τύχη η Vonage δεν είχε συμμετάσχει στο παζάρι της γνώσης, δηλαδή δεν είχε δικό της χαρτοφυλάκιο με πατέντες για να μπορέσει να απειλήσει με τη σειρά της τη Verizon και να καταλήξει σε ένα συμβιβασμό, όπως γίνεται συνήθως...

Ωστόσο μην φαντάζεστε ότι η πατέντα της Verizon “προστάτευε” κάποια φαϊνή ιδέα, κάποια προτότυπη εφαρμογή (όπως άλλωστε οι περισσότερες από τις πατέντες λογισμικού). Η εταιρία απέκτησε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για την επέκταση της τεχνολογίας Autopatch που χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες στην ερασιτεχνικής ραδιοφωνίας ( HAM) στα δίκτυα υπολογιστών.

Σχετικοί σύνδεσμοι:

Απο το Slashdot Vonage Barred From Using Verizon VoIP Patents

Μια ανάλυση για τις πατέντες που εμπλέκονται σε αυτή την υπόθεση

Hasta la VISTA internet?

2007-02-06T23:01:00.000+01:00

Υπάρχουν λοιπόν διάφοροι τρόποι που επινοούν οι εταιρίες για να προστατέψουν το copyright (δικαίωμα στην αντιγραφή) των πελατών τους - αναφέρομαι στο εμπόριο της τέχνης (μουσική, ταινίες, βιβλία κτλ). Πολύ συχνά ανακαλύπτονται τρόποι να παρακαμφθούν αυτοί οι μηχανισμοί ελέγχου της αντιγραφής (γνωστοί και ως DRM - digital rights management ή digital restrection management κατά άλλους).

Τα windows Vista λοιπόν στο όνομα της ασφάλειας των χρηστών εμπεριέχουν ένα τέτοιο μηχανισμό, που θα λογοκρίνει επί της ουσίας την πρόσβαση στο ίδιο το διαδίκτυο...

Όμως στο άρθρο που βρίσκεται εδώ του BBC αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι για να λειτουργήσουν οι κάρτες δικτύου με τα Vista πρέπει να έχουν ενσωματωμένο αυτό το μηχανισμό. Η κριτική που κάνει στα Vista το κόμμα των Πρασίνων στη Βρετανία εστιάζεται τόσο στον έλεγχο που μπορεί να έχει η Microsoft στους υπολογιστές των χρηστών των Vista όσο και στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που μπορεί να έχει μια μαζική αλλαγή των λειτουργικών συστημάτων σε Vista, καθώς μια σειρά από υπολογιστές μη συμβατούς με τις αξιώσεις της Microsoft θα πάνε στα σκουπίδια.

Αξιόλογες αναλύσεις υπάρχουν και στο the register, ενώ μπορεί κανείς να τα ακούσει από πρώτο χέρι από τον Gates.

Απ' ότι φαίνεται η Microsoft βάζει όλα (ή τελος πάντων αρκετά από) τα (πάρα πολλά) λεφτά της στην υπόθεση της πνευματικής ιδιοκτησίας εν γένει. Ωστόσο υπάρχει και ένα ρίσκο που αναλαμβάνει με αυτή της την κίνηση:

Μέχρι τώρα η Microsoft βασιζόταν στη συνήθεια για να μπορέσει να αποκτήσουν τα windows ένα ηγεμονικό ρόλο ανάμεσα στα άλλα λειτουργικά συστήματα: η εξάπλωσή τους μέσα από την χρήση χωρίς άδεια τους εξασφάλιζε προνομιακή σχέση με τη συντριπτική πλειονότητα των χρηστών υπολογιστών. Τα windows ήταν μια συνήθεια για εκατομμύρια κόσμου.

Ωστόσο, η χρήση άυλων αγαθών χωρίς άδεια (βίντεο, μουσική κτλ) είναι επίσης μια (πολύ αγαπημένη) συνήθεια των χρηστών του διαδικτύου, με την οποία η Microsoft δείχνει ότι θέλει να συγκρουστεί. Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα; Η συνέχεια στην οθόνη του υπολογιστή σας...

Σχετικά νέα:
- Η ευρωπαϊκή επιτροπή (κομισιόν) επέβαλε μια σειρά από αλλαγές στα Vista, προκειμένου να κυκλοφορήσουν στην ευρωπαϊκή αγορά. Ωστόσο, τουλάχιστον εκ πρώτης άποψης, αυτές οι αλλαγές αφορούν ζητήματα ανταγωνισμού και όχι πνευματικής ιδιοκτησίας και DRM.
- Το Ίδρυμα για το Ελεύθερο Λογισμικό (Free Software Foundation) οργανώνει μια καμπάνια ενάντια στα Windows Vista. Για περισσότερα διαβάστε στο blog της καμπάνιας badvista.fsf.org/blog .

EUPACO: νέο σύστημα πατεντών στην Ευρώπη;

2007-01-28T12:19:00.000+01:00

Στις 24 Ιανουαρίου 2007 πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες το "Ευρωπαϊκό Συνέδριο για την Ευρεσιτεχνία (πατέντα)" ( www.eupaco.org ). Το συνέδριο οργανώθηκε από το Foundation for a Free Information Infrastructure και ήταν το πρώτο από μια σειρά που είναι να πραγματοποιηθούν.

Πρωταρχικός στόχος του συνεδρίου να βρεθούν κοντά άνθρωποι από πολύ διαφορετικά "πόστα", που ωστόσο ασχολούνται με το θέμα της "πνευματικής ιδιοκτησίας" στη σύγχρονη εποχή και ιδιαίτερα αυτό των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (πατεντών). Στο τέλος του συνεδρίου ήταν κοινός τόπος ότι ο στόχος αυτός είχε επιτευχθεί.

Ανάμεσα στις εισηγήσεις, ξεχώρισε (όπως άλλωστε αναμενόταν) εκείνη των υπεύθυνων της ΙΒΜ για θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας Roger Burt και Jonathan Sage, καθώς και η εισήγηση του εκπροσώπου της Greenpeace, Thomas Schweiger.

Οι πρώτοι έκαναν μια σύντομη αναφορά στην ιστορία της πατέντας, χρησιμοποιώντας το παράδειγμα του τηλέγραφου. Ένα από τα συμπεράσματα της αναδρομής αυτής, ήταν ότι η ιδιόκτητη εφεύρεση δίνει τη σκυτάλη σήμερα στην συλλογική. Παράλληλα γίνεται πλέον πιεστική η ανάγκη για "διαλειτουργικότητα" μεταξύ των πληροφοριακών συστημάτων, που ωθεί με τη σειρά της στην υιοθέτηση ανοικτών προτύπων στο λογισμικό.

Σε σχέση με το λογισμικό ανοικτού κώδικα, ανέφεραν την θέση της ΙΒΜ ότι το linux χρειάζεται ένα "πορτφόλιο" πατεντών λογισμικού, για να μπορεί να αμυνθεί στις επιθέσεις που δέχεται. Τέλος έκαναν λόγο για την έλλειψη 'documentation' στο ελεύθερο λογισμικό. Διαφώνησαν με τη θέση που εξέφρασε εισηγητικά ο πρόεδρος του FFII ότι το σύστημα των πατεντών στην Ευρώπη βρίσκεται σε κρίση (ενώ αποδέχτηκαν τον ισχυρισμό για το αντίστοιχο σύστημα στις ΗΠΑ). Απλά στην Ευρώπη, είπαν, χρειάζεται ένας τρόπος ελέγχου της ποιότητας των πατεντών.

Η παρουσίαση του Thomas Schweiger από την Greenpeace ανέδειξε τη θέση της ΜΚΟ για την αντίθεσή της στις "ευρεσιτεχνίες στη ζωή", δηλαδή τις πατέντες στα γονίδια, τα ζωντανά όντα, το γενετικό υλικό. Οι λόγοι της αντίθεσης αυτής είναι, όπως εξήγησε ο ίδιος, ηθικοί, επιστημονικοί, κοινωνικοί και οικονομικοί.

Η παρουσίαση στηρίχτηκε σε πληθώρα στοιχείων και παραδειγμάτων (από την αδυναμία μαζικής παραγωγής του φαρμάκου για τη Μαλάρια λόγω 39 πατεντών μέχρι την "παράνομη" εργασία αγροτών της Αργεντινής, καθώς εταιρία σπόρων ισχυρίζεται ότι ο τρόπος καλλιέργειας των σπόρων είναι "πνευματική της ιδιοκτησία"...).

Η Johanna Gibson (νομικός) αναφέρθηκε στη διαφορά του "δικαιώματος στην πνευματική ιδιοκτησία" και του "δικαιώματος να επωφελείται ένα άτομο από την πνευματική του δημιουργία", ο Basil Cousins (openforum Europe) μίλησε για την ανάγκη για διαλειτουργικότητα και ανοικτότητα του λογισμικού, ο Christian Miceli για τη διαφορά του copyright και των πατεντών στο λογισμικό και τη σημασία της εμπλοκής των πολιτών στις διαδικασίες που σχετίζονται με την τεχνολογία και την εφαρμογή της, και η Lidia Mallo (που εκπροσωπούσε την European Generics Association) τάχθηκε υπέρ της λειτουργίας του συστήματος των πατεντών, εκφράζοντας όμως ενστάσεις σε σχέση με τη λειτουργία και τις συνέπειες της EPLA (European Patent Litigation Agreement - Ευρωπαϊκή Συμφωνία για τη Νομοθεσία σε σχέση με τα Διπλώματα Ευρεσιτεχνίας).

Τα συχνά διαλείμματα (μετά σχεδόν από κάθε εισήγηση) επέτρεπαν στους συμμετέχοντες στο συνέδριο να γνωριστούν μεταξύ τους και να ανταλλάξουν απόψεις πάνω στα κοινά τους ενδιαφέροντα.

Το επόμενο ραντεβού δόθηκε για τον ερχόμενο Μάη (16 με 17), όπου οι διοργανωτές υπόσχονται μια ακόμα καλύτερη συνέχεια πάνω σε θεματικές προβληματισμού που άνοιξαν στην ημερίδα αυτή και προτάσεις που προέκυψαν ή μπορούν να προκύψουν.

Ελευθερία και πνευματική ιδιοκτησία στην εποχή του διαδικτύου.

2007-01-28T12:06:00.000+01:00

Ελευθερία και “πνευματική ιδιοκτησία” στην εποχή του διαδικτύου.

Σε ποιον ανήκει η γνώση; Σε ποιον ανήκει ο πολιτισμός; Σήμερα, στην εποχή του διαδικτύου τα δυο ερωτήματα αποκτούν όχι μόνο νόημα, αλλά και τεράστια επιστημονική, πολιτιστική, οικονομική, κοινωνική, πολιτική, νομική σημασία. Η δυνατότητα ψηφιοποίησης των άυλων αγαθών και ακόμα περισσότερο η ανταλλαγή τους μέσω του διαδικτύου σηματοδοτεί σίγουρα μια μεταβατική περίοδο στο εμπόριο τους (μουσική, ταινίες, λογισμικό, γνώση...). Ιδιαίτερα όσον αφορά τους προγραμματιστές και τους μηχανικούς υπολογιστών τέτοια ερωτήματα διχάζουν τον κόσμο των νέων τεχνολογιών: από τη μια πλευρά οι πολυεθνικές λογισμικού και τέχνης με οργανισμούς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας και πάρα πολλές κυβερνήσεις, από την άλλη οι προγραμματιστές μαζί με τους (συνειδητοποιημένους και μη) χρήστες.

Με επίκεντρο τις ΗΠΑ, ένα νομικό – οικονομικό θρίλερ διαδραματίζεται σήμερα, που επηρεάζει ολόκληρο τον πλανήτη.

Ας πάρουμε τα πράγματα όμως από την αρχή. Όταν λέμε πνευματική ιδιοκτησία εννοούμε κυρίως δυο πράγματα: το copyright και τις πατέντες (διπλώματα ευρεσιτεχνίας). Το copyright είναι το αποκλειστικό δικαίωμα που παραχωρεί το κράτος στο δημιουργό ή το συγγραφέα ενός έργου να αντιγράφει, να τροποποιεί και να διανείμει το έργο. “Δημιουργός” ή “συγγραφέας” του έργου δε θεωρείται υποχρεωτικά ο δημιουργός ή ο συγγραφέας του έργου σύμφωνα με την ελληνική για παράδειγμα νομοθεσία. Στο βαθμό που το έργο έχει προκύψει κατά τη διάρκεια εξαρτημένης εργασίας ή μετά από ανάθεση, τον “τίτλο” αυτό και τα αποκλειστικά δικαιώματα που απορρέουν αποκτά ο εργοδότης. Η νομοθεσία των ΗΠΑ μιλάει πιο ξεκάθαρα για ιδιοκτησία και ιδιοκτήτη των πνευματικών δικαιωμάτων.

Το copyright προέκυψε ιστορικά με την εμφάνιση του τυπογραφείου και της δυνατότητας για μαζική αναπαραγωγή αντιγράφων (από την Κίνα μέχρι την Αγγλία). Εξασφάλιζε το μονοπώλιο στο εμπόριο των βιβλίων από τη συντεχνίες που είχαν την ευμένεια του κράτους.

Οι πατέντες έχουν να κάνουν με τις εφευρέσεις. Η λογική είναι η παραχώρηση του αποκλειστικού δικαιώματος εκμετάλλευσης μιας εφεύρεσης από τον εφευρέτη για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, ως κίνητρο για την προώθηση του έργου του.

Τι γίνεται όμως όταν φτάνουμε στο λογισμικό, τους υπολογιστές και το διαδίκτυο; Η μάχη στις ΗΠΑ πραγματοποιείται σε δυο πεδία: από τη μια στο πεδίο της μουσικής και του κινηματογράφου και γενικότερα του εμπορίου των τεχνών, από την άλλη στο πεδίο του εμπορίου λογισμικού.

Ο 1998 ψηφίστηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ το Digital Millennium Copyright Act (DMCA). Σύμφωνα με το νόμο αυτό, ποινικοποιείται όχι μόνο η παράνομη αντιγραφή/τροποποίηση/διακίνηση ενός έργου, αλλά και η παραγωγή προϊόντων (hardware, software ή απλά manual), που θα μπορούσαν να βοηθήσουν κάποιον ή κάποια να παραβεί τα αποκλειστικά δικαιώματα που απορρέουν από το copyright! Ένα πραγματικό κυνήγι μαγισσών έχει ξεκινήσει από τότε.

Η ίδια η χρήση των peer to peer δικτύων ποινικοποιείται επίσης. Το κλείσιμο του Napster το 2001 ήταν μια πρώτη επίθεση κλίμακας στα p2p δίκτυα. Το καλοκαίρι που μας πέρασε το Kazaa ακολούθησε μια παρόμοια μοίρα, με την επιβολή λογοκρισία στην αναζήτηση μουσικής (3.000 απαγορευμένες λέξεις...). Η Recording Industry Association of Americas είναι η μεγάλη τιμονιέρισσα σε αυτή τη σταυροφορία. Μετράει ήδη 18.000 αγωγές τον τελευταίο καιρό ενάντια σε χρήστες p2p. Μεταξύ τους έφηβοι που καταδικάζονται σε ποινές χιλιάδων δολαρίων επειδή ανταλλάζουν την αγαπημένη τους μουσική.

Η μπάλα παίρνει φυσικά και τους προγραμματιστές. Ο Ρώσος προγραμματιστής Dmtry Sklyarov τον Ιούλιοι του 2001 φυλακίστηκε για κάποιες εβδομάδες και τέθηκε υπό περιορισμό για πέντε μήνες στις ΗΠΑ μετά από ομιλία του σε επιστημονική διάσκεψη στο Las Vegas. Το έγκλημά του ήταν ότι εργαζόταν σε μια επιχείρηση στην Ρωσία, η οποία παρήγαγε ένα πρόγραμμα, το οποίο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να σπάσει την κωδικοποίηση που είχε κάνει η Adobe σε ένα ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο που διέθετε, και να μετατρέψει τα βιβλία σε μορφή PDF...

Στο πεδίο των πατεντών λογισμικού τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Στις ΗΠΑ υπάρχουν ήδη πάνω από 150.000 πατέντες λογισμικού, που καλύπτουν αλγόριθμους και τεχνικές προγραμματισμού υπολογιστών. Παραδείγματα πατεντών είναι το ηλεκτρονικό εμπόριο (!), ο αυτόματος ορθογραφικός έλεγχος μιας λέξης μετά την πληκτρολόγηση του space και άλλες συνήθειες των χρηστών των υπολογιστών και του διαδικτύου. Υπάρχουν αρκετές νομικές εταιρείες στις ΗΠΑ που κατέχουν πατέντες λογισμικού, χωρίς να ασχολούνται με τη δημιουργία προγραμμάτων.

Η κατάσταση είναι εφιαλτική για μικρομεσαίες επιχειρήσεις, προγραμματιστές και χρήστες. Οι μεγάλες εταιρείες των καλλιτεχνικών προϊόντων και εκείνες του λογισμικού αξιώνουν επί της ουσίας τον έλεγχο του διαδικτύου, πλευρών της οικονομίας, του λογισμικού. Η απάντηση υπάρχει ήδη, με το ελεύθερο λογισμικό. Ειδικότερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η μάχη που μαίνεται αυτές τις μέρες για τις πατέντες λογισμικού είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Ποιος από τους δυο “κόσμους” θα υπερισχύσει είναι κάτι που αφορά όλους μας.

An Introduction to EU Council Decision Making

2007-01-12T15:30:00.000+01:00

A summary of the EU Council of Ministers meeting of 18 May 2004 where the (now rejected) software patents directive was discussed.

The European Parliament heavily amended the original Commission proposal in its first reading of 23 September 2003, so as to prevent the codification of software patents in Europe rather than enforcing them. The European Commission, the Council presidency and a number of other Council members did not like this and wanted to throw out or water down all significant amendments by the European Parliament.

Here you can see how they did that, and got away with it until the European Parliament finally rejected the directive in July 2005.

I hope this video can give some insight in how politics at on of the highest levels of the EU works, and that it demonstrates that more democratic control is necessary over the behaviour of the national ministers at the Council sessions.

More information on the software patents directive and related issues can be found on the FFII's website at http://www.ffii.org

The full video footage of the Council meeting summarised here can be downloaded from http://media.ffii.org/Council18may/council18may04.avi, but note that it's 1371MB (i.e., almost 1.4GB)

Πατέντες λογισμικού, διακυβέρνηση του διαδικτύου, δικαιώματα...

2007-01-12T13:55:00.000+01:00

Ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό linuxformat Νοεμβρίου - Δεκεμβρίου 2006 είναι για τα δικαιώματα, τις πατέντες και τη διακυβέρνηση του διαδικτύου (με αφορμή το πρώτο συνέδριο για τη διακυβέρνηση του διαδικτύου που έγινε στην Αθήνα το φθινόπωρο του 2006).

Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf από εδώ.